११. कविसुत्तं

२३१. ‘‘चत्तारोमे, भिक्खवे, कवी. कतमे चत्तारो? चिन्ताकवि, सुतकवि, अत्थकवि, पटिभानकवि – इमे खो, भिक्खवे, चत्तारो कवी’’ति. एकादसमं.

दुच्चरितवग्गो ततियो.