१०. चतुत्थपापधम्मसुत्तं

२१०. ‘‘पापधम्मञ्च वो, भिक्खवे, देसेस्सामि, पापधम्मेन पापधम्मतरञ्च; कल्याणधम्मञ्च, कल्याणधम्मेन कल्याणधम्मतरञ्च. तं सुणाथ…पे….

‘‘कतमो च, भिक्खवे, पापधम्मो? इध, भिक्खवे, एकच्चो मिच्छादिट्ठिको होति…पे… मिच्छाञाणी होति, मिच्छाविमुत्ति होति. अयं वुच्चति, भिक्खवे, पापधम्मो.

‘‘कतमो च, भिक्खवे, पापधम्मेन पापधम्मतरो? इध, भिक्खवे, एकच्चो अत्तना च मिच्छादिट्ठिको होति, परञ्च मिच्छादिट्ठिया समादपेति…पे… अत्तना च मिच्छाञाणी होति, परञ्च मिच्छाञाणे समादपेति; अत्तना च मिच्छाविमुत्ति होति, परञ्च मिच्छाविमुत्तिया समादपेति. अयं वुच्चति, भिक्खवे, पापधम्मेन पापधम्मतरो.

‘‘कतमो च, भिक्खवे, कल्याणधम्मो? इध, भिक्खवे, एकच्चो सम्मादिट्ठिको होति…पे… सम्माञाणी होति, सम्माविमुत्ति होति. अयं वुच्चति, भिक्खवे, कल्याणधम्मो.

‘‘कतमो च, भिक्खवे, कल्याणधम्मेन कल्याणधम्मतरो? इध, भिक्खवे, एकच्चो अत्तना च सम्मादिट्ठिको होति, परञ्च सम्मादिट्ठिया समादपेति…पे… अत्तना च सम्माञाणी होति, परञ्च सम्माञाणे समादपेति; अत्तना च सम्माविमुत्ति होति, परञ्च सम्माविमुत्तिया समादपेति. अयं वुच्चति, भिक्खवे, कल्याणधम्मेन कल्याणधम्मतरो’’ति. दसमं.

सप्पुरिसवग्गो पठमो.