६. सरागसुत्तं

६६. ‘‘चत्तारोमे, भिक्खवे, पुग्गला सन्तो संविज्जमाना लोकस्मिं. कतमे चत्तारो? सरागो, सदोसो, समोहो, समानो – इमे खो, भिक्खवे, चत्तारो पुग्गला सन्तो संविज्जमाना लोकस्मि’’न्ति.

‘‘सारत्ता रजनीयेसु, पियरूपाभिनन्दिनो;

मोहेन आवुता [अधमा (सी. स्या. कं. पी.)] सत्ता, बद्धा [बन्धा (क.)] वड्ढेन्ति बन्धनं.

‘‘रागजं दोसजञ्चापि, मोहजं चापविद्दसू;

करोन्ताकुसलं कम्मं [धम्मं (क.)], सविघातं दुखुद्रयं.

‘‘अविज्जानिवुता पोसा, अन्धभूता अचक्खुका;

यथा धम्मा तथा सन्ता, न तस्सेवन्ति [नस्सेवन्ति (सी.)] मञ्ञरे’’ति. छट्ठं;