९. भोजनसुत्तं

५९. ‘‘भोजनं, भिक्खवे, ददमानो दायको पटिग्गाहकानं चत्तारि ठानानि देति. कतमानि चत्तारि? आयुं देति, वण्णं देति, सुखं देति, बलं देति. आयुं खो पन दत्वा आयुस्स भागी होति दिब्बस्स वा मानुसस्स वा. वण्णं दत्वा… सुखं दत्वा… बलं दत्वा बलस्स भागी होति दिब्बस्स वा मानुसस्स वा. भोजनं, भिक्खवे, ददमानो दायको पटिग्गाहकानं इमानि चत्तारि ठानानि देती’’ति.

[महाव. २८२] ‘‘यो सञ्ञतानं परदत्तभोजिनं,

कालेन सक्कच्च ददाति भोजनं;

चत्तारि ठानानि अनुप्पवेच्छति,

आयुञ्च वण्णञ्च सुखं बलञ्च.

‘‘सो आयुदायी वण्णदायी, सुखं बलं ददो नरो;

दीघायु यसवा होति, यत्थ यत्थूपपज्जती’’ति. नवमं;