३. पठमकोधगरुसुत्तं

४३. ‘‘चत्तारोमे, भिक्खवे, पुग्गला सन्तो संविज्जमाना लोकस्मिं. कतमे चत्तारो? कोधगरु न सद्धम्मगरु, मक्खगरु न सद्धम्मगरु, लाभगरु न सद्धम्मगरु, सक्कारगरु न सद्धम्मगरु. इमे खो, भिक्खवे, चत्तारो पुग्गला सन्तो संविज्जमाना लोकस्मिं.

‘‘चत्तारोमे, भिक्खवे, पुग्गला सन्तो संविज्जमाना लोकस्मिं. कतमे चत्तारो? सद्धम्मगरु न कोधगरु, सद्धम्मगरु न मक्खगरु, सद्धम्मगरु न लाभगरु, सद्धम्मगरु न सक्कारगरु. इमे खो, भिक्खवे, चत्तारो पुग्गला सन्तो संविज्जमाना लोकस्मि’’न्ति.

‘‘कोधमक्खगरू भिक्खू, लाभसक्कारगारवा;

न ते धम्मे विरूहन्ति, सम्मासम्बुद्धदेसिते.

‘‘ये च सद्धम्मगरुनो, विहंसु विहरन्ति च;

ते वे धम्मे विरूहन्ति, सम्मासम्बुद्धदेसिते’’ति. ततियं;