४. दुतियकोधगरुसुत्तं
४४. ‘‘चत्तारोमे, भिक्खवे, असद्धम्मा. कतमे चत्तारो? कोधगरुता न सद्धम्मगरुता, मक्खगरुता न सद्धम्मगरुता, लाभगरुता न सद्धम्मगरुता, सक्कारगरुता न सद्धम्मगरुता. इमे खो, भिक्खवे, चत्तारो असद्धम्मा.
‘‘चत्तारोमे, भिक्खवे, सद्धम्मा. कतमे चत्तारो? सद्धम्मगरुता न कोधगरुता, सद्धम्मगरुता न मक्खगरुता, सद्धम्मगरुता न लाभगरुता, सद्धम्मगरुता न सक्कारगरुता. इमे खो, भिक्खवे, चत्तारो सद्धम्मा’’ति.
‘‘कोधमक्खगरु भिक्खु, लाभसक्कारगारवो;
सुखेत्ते पूतिबीजंव, सद्धम्मे न विरूहति.
‘‘ये च सद्धम्मगरुनो, विहंसु विहरन्ति च;
ते वे धम्मे विरूहन्ति, स्नेहान्वयमिवोसधा’’ति [स्नेहमन्वायमिवोसधाति (सी. स्या. कं. पी.)]. चतुत्थं;