२. पपतितसुत्तं
२. ‘‘चतूहि, भिक्खवे, धम्मेहि असमन्नागतो ‘इमस्मा धम्मविनया पपतितो’ति वुच्चति. कतमेहि चतूहि? अरियेन, भिक्खवे, सीलेन असमन्नागतो ‘इमस्मा धम्मविनया पपतितो’ति वुच्चति. अरियेन, भिक्खवे, समाधिना असमन्नागतो ‘इमस्मा धम्मविनया पपतितो’ति वुच्चति. अरियाय, भिक्खवे, पञ्ञाय असमन्नागतो ‘इमस्मा धम्मविनया पपतितो’ति वुच्चति. अरियाय, भिक्खवे, विमुत्तिया असमन्नागतो ‘इमस्मा धम्मविनया पपतितो’ति वुच्चति. इमेहि खो, भिक्खवे, चतूहि धम्मेहि असमन्नागतो ‘इमस्मा धम्मविनया पपतितो’ति वुच्चति.
‘‘चतूहि, भिक्खवे, धम्मेहि समन्नागतो ‘इमस्मा धम्मविनया अपपतितो’ति [अप्पपतितोति (क.)] वुच्चति. कतमेहि चतूहि? अरियेन, भिक्खवे, सीलेन समन्नागतो ‘इमस्मा धम्मविनया अपपतितो’ति वुच्चति. अरियेन, भिक्खवे, समाधिना समन्नागतो ‘इमस्मा धम्मविनया अपपतितो’ति वुच्चति. अरियाय, भिक्खवे, पञ्ञाय समन्नागतो ‘इमस्मा धम्मविनया अपपतितो’ति वुच्चति. अरियाय, भिक्खवे, विमुत्तिया समन्नागतो ‘इमस्मा धम्मविनया अपपतितो’ति वुच्चति. इमेहि खो, भिक्खवे, चतूहि धम्मेहि समन्नागतो ‘इमस्मा धम्मविनया अपपतितो’ति वुच्चती’’ति.
‘‘चुता पतन्ति पतिता, गिद्धा च पुनरागता;
कतं किच्चं रतं रम्मं, सुखेनान्वागतं सुख’’न्ति. दुतियं;