२. दुतियपण्णासकं

(६) १. पुग्गलवग्गो

५३. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, पुग्गला लोके उप्पज्जमाना उप्पज्जन्ति बहुजनहिताय बहुजनसुखाय, बहुनो जनस्स अत्थाय हिताय सुखाय देवमनुस्सानं. कतमे द्वे? तथागतो च अरहं सम्मासम्बुद्धो, राजा च चक्कवत्ती. इमे खो, भिक्खवे, द्वे पुग्गला लोके उप्पज्जमाना उप्पज्जन्ति बहुजनहिताय बहुजनसुखाय, बहुनो जनस्स अत्थाय हिताय सुखाय देवमनुस्सान’’न्ति.

५४. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, पुग्गला लोके उप्पज्जमाना उप्पज्जन्ति अच्छरियमनुस्सा. कतमे द्वे? तथागतो च अरहं सम्मासम्बुद्धो, राजा च चक्कवत्ती. इमे खो, भिक्खवे, द्वे पुग्गला लोके उप्पज्जमाना उप्पज्जन्ति अच्छरियमनुस्सा’’ति.

५५. ‘‘द्विन्नं, भिक्खवे, पुग्गलानं कालकिरिया बहुनो जनस्स अनुतप्पा होति. कतमेसं द्विन्नं? तथागतस्स च अरहतो सम्मासम्बुद्धस्स, रञ्ञो च चक्कवत्तिस्स. इमेसं खो, भिक्खवे, द्विन्नं पुग्गलानं कालकिरिया बहुनो जनस्स अनुतप्पा होती’’ति.

५६. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, थूपारहा. कतमे द्वे? तथागतो च अरहं सम्मासम्बुद्धो, राजा च चक्कवत्ती. इमे खो, भिक्खवे, द्वे थूपारहा’’ति.

५७. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, बुद्धा. कतमे द्वे? तथागतो च अरहं सम्मासम्बुद्धो, पच्चेकबुद्धो च. इमे खो, भिक्खवे, द्वे बुद्धा’’ति.

५८. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, असनिया फलन्तिया न सन्तसन्ति. कतमे द्वे? भिक्खु च खीणासवो, हत्थाजानीयो च. इमे खो, भिक्खवे, द्वे असनिया फलन्तिया न सन्तसन्ती’’ति.

५९. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, असनिया फलन्तिया न सन्तसन्ति. कतमे द्वे? भिक्खु च खीणासवो, अस्साजानीयो च. इमे खो, भिक्खवे, द्वे असनिया फलन्तिया न सन्तसन्ती’’ति.

६०. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, असनिया फलन्तिया न सन्तसन्ति. कतमे द्वे? भिक्खु च खीणासवो, सीहो च मिगराजा. इमे खो, भिक्खवे, द्वे असनिया फलन्तिया न सन्तसन्ती’’ति.

६१. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, अत्थवसे सम्पस्समाना किंपुरिसा मानुसिं वाचं न भासन्ति. कतमे द्वे? मा च मुसा भणिम्हा, मा च परं अभूतेन अब्भाचिक्खिम्हाति. इमे खो, भिक्खवे, द्वे अत्थवसे सम्पस्समाना किंपुरिसा मानुसिं वाचं न भासन्ती’’ति.

६२. ‘‘द्विन्नं धम्मानं, भिक्खवे, अतित्तो अप्पटिवानो मातुगामो कालं करोति. कतमेसं द्विन्नं? मेथुनसमापत्तिया च विजायनस्स च. इमेसं खो, भिक्खवे, द्विन्नं धम्मानं अतित्तो अप्पटिवानो मातुगामो कालं करोती’’ति.

६३. ‘‘असन्तसन्निवासञ्च वो, भिक्खवे, देसेस्सामि सन्तसन्निवासञ्च. तं सुणाथ, साधुकं मनसि करोथ; भासिस्सामी’’ति. ‘‘एवं, भन्ते’’ति खो ते भिक्खू भगवतो पच्चस्सोसुं. भगवा एतदवोच –

‘‘कथञ्च, भिक्खवे, असन्तसन्निवासो होति, कथञ्च असन्तो सन्निवसन्ति? इध, भिक्खवे, थेरस्स भिक्खुनो एवं होति – ‘थेरोपि मं न वदेय्य, मज्झिमोपि मं न वदेय्य, नवोपि मं न वदेय्य; थेरम्पाहं न वदेय्यं, मज्झिमम्पाहं न वदेय्यं, नवम्पाहं न वदेय्यं. थेरो चेपि मं वदेय्य अहितानुकम्पी मं वदेय्य नो हितानुकम्पी, नोति नं वदेय्यं विहेठेय्यं [विहेसेय्यं (सी. स्या. कं. पी.)] पस्सम्पिस्स नप्पटिकरेय्यं. मज्झिमो चेपि मं वदेय्य…पे… नवो चेपि मं वदेय्य अहितानुकम्पी मं वदेय्य नो हितानुकम्पी, नोति नं वदेय्यं विहेठेय्यं पस्सम्पिस्स नप्पटिकरेय्यं’. मज्झिमस्सपि भिक्खुनो एवं होति…पे… नवस्सपि भिक्खुनो एवं होति – ‘थेरोपि मं न वदेय्य, मज्झिमोपि मं न वदेय्य, नवोपि मं न वदेय्य; थेरम्पाहं न वदेय्यं, मज्झिमम्पाहं न वदेय्यं, नवम्पाहं न वदेय्यं. थेरो चेपि मं वदेय्य अहितानुकम्पी मं वदेय्य नो हितानुकम्पी नोति नं वदेय्यं विहेठेय्यं पस्सम्पिस्स नप्पटिकरेय्यं. मज्झिमो चेपि मं वदेय्य…पे… नवो चेपि मं वदेय्य अहितानुकम्पी मं वदेय्य नो हितानुकम्पी, नोति नं वदेय्यं विहेठेय्यं पस्सम्पिस्स नप्पटिकरेय्यं’. एवं खो, भिक्खवे, असन्तसन्निवासो होति, एवञ्च असन्तो सन्निवसन्ति.

‘‘कथञ्च, भिक्खवे, सन्तसन्निवासो होति, कथञ्च सन्तो सन्निवसन्ति? इध, भिक्खवे, थेरस्स भिक्खुनो एवं होति – ‘थेरोपि मं वदेय्य, मज्झिमोपि मं वदेय्य, नवोपि मं वदेय्य; थेरम्पाहं वदेय्यं, मज्झिमम्पाहं वदेय्यं, नवम्पाहं वदेय्यं. थेरो चेपि मं वदेय्य हितानुकम्पी मं वदेय्य नो अहितानुकम्पी, साधूति नं वदेय्यं न विहेठेय्यं पस्सम्पिस्स पटिकरेय्यं. मज्झिमो चेपि मं वदेय्य…पे… नवो चेपि मं वदेय्य हितानुकम्पी मं वदेय्य नो अहितानुकम्पी, साधूति नं वदेय्यं न नं विहेठेय्यं पस्सम्पिस्स पटिकरेय्यं’. मज्झिमस्सपि भिक्खुनो एवं होति…पे… नवस्सपि भिक्खुनो एवं होति – ‘थेरोपि मं वदेय्य, मज्झिमोपि मं वदेय्य, नवोपि मं वदेय्य; थेरम्पाहं वदेय्यं, मज्झिमम्पाहं वदेय्यं, नवम्पाहं वदेय्यं. थेरो चेपि मं वदेय्य हितानुकम्पी मं वदेय्य नो अहितानुकम्पी, साधूति नं वदेय्यं न नं विहेठेय्यं पस्सम्पिस्स पटिकरेय्यं. मज्झिमो चेपि मं वदेय्य…पे… नवो चेपि मं वदेय्य हितानुकम्पी मं वदेय्य नो अहितानुकम्पी, साधूति नं वदेय्यं न नं विहेठेय्यं पस्सम्पिस्स पटिकरेय्यं’. एवं खो, भिक्खवे, सन्तसन्निवासो होति, एवञ्च सन्तो सन्निवसन्ती’’ति.

६४. ‘‘यस्मिं, भिक्खवे, अधिकरणे उभतो वचीसंसारो दिट्ठिपळासो चेतसो आघातो अप्पच्चयो अनभिरद्धि अज्झत्तं अवूपसन्तं होति, तस्मेतं, भिक्खवे, अधिकरणे पाटिकङ्खं – ‘दीघत्ताय खरत्ताय वाळत्ताय संवत्तिस्सति, भिक्खू च न फासुं [फासु (क.)] विहरिस्सन्ति’. यस्मिञ्च खो, भिक्खवे, अधिकरणे उभतो वचीसंसारो दिट्ठिपळासो चेतसो आघातो अप्पच्चयो अनभिरद्धि अज्झत्तं सुवूपसन्तं होति, तस्मेतं, भिक्खवे, अधिकरणे पाटिकङ्खं – ‘न दीघत्ताय खरत्ताय वाळत्ताय संवत्तिस्सति, भिक्खू च फासुं विहरिस्सन्ती’’’ति.

पुग्गलवग्गो पठमो.

(७) २. सुखवग्गो

६५. ‘‘द्वेमानि, भिक्खवे, सुखानि. कतमानि द्वे? गिहिसुखञ्च पब्बजितसुखञ्च. इमानि खो, भिक्खवे, द्वे सुखानि. एतदग्गं, भिक्खवे, इमेसं द्विन्नं सुखानं यदिदं पब्बजितसुख’’न्ति.

६६. ‘‘द्वेमानि, भिक्खवे, सुखानि. कतमानि द्वे? कामसुखञ्च नेक्खम्मसुखञ्च. इमानि खो, भिक्खवे, द्वे सुखानि. एतदग्गं, भिक्खवे, इमेसं द्विन्नं सुखानं यदिदं नेक्खम्मसुख’’न्ति.

६७. ‘‘द्वेमानि, भिक्खवे, सुखानि. कतमानि द्वे? उपधिसुखञ्च निरुपधिसुखञ्च. इमानि खो, भिक्खवे, द्वे सुखानि. एतदग्गं, भिक्खवे, इमेसं द्विन्नं सुखानं यदिदं निरुपधिसुख’’न्ति.

६८. ‘‘द्वेमानि, भिक्खवे, सुखानि. कतमानि द्वे? सासवसुखञ्च अनासवसुखञ्च. इमानि खो, भिक्खवे, द्वे सुखानि. एतदग्गं, भिक्खवे, इमेसं द्विन्नं सुखानं यदिदं अनासवसुख’’न्ति.

६९. ‘‘द्वेमानि, भिक्खवे, सुखानि. कतमानि द्वे? सामिसञ्च सुखं निरामिसञ्च सुखं. इमानि खो, भिक्खवे, द्वे सुखानि. एतदग्गं, भिक्खवे, इमेसं द्विन्नं सुखानं यदिदं निरामिसं सुख’’न्ति.

७०. ‘‘द्वेमानि, भिक्खवे, सुखानि. कतमानि द्वे? अरियसुखञ्च अनरियसुखञ्च. इमानि खो, भिक्खवे, द्वे सुखानि. एतदग्गं, भिक्खवे, इमेसं द्विन्नं सुखानं यदिदं अरियसुख’’न्ति.

७१. ‘‘द्वेमानि, भिक्खवे, सुखानि. कतमानि द्वे? कायिकञ्च सुखं चेतसिकञ्च सुखं. इमानि खो, भिक्खवे, द्वे सुखानि. एतदग्गं, भिक्खवे, इमेसं द्विन्नं सुखानं यदिदं चेतसिकं सुख’’न्ति.

७२. ‘‘द्वेमानि, भिक्खवे, सुखानि. कतमानि द्वे? सप्पीतिकञ्च सुखं निप्पीतिकञ्च सुखं. इमानि खो, भिक्खवे, द्वे सुखानि. एतदग्गं, भिक्खवे, इमेसं द्विन्नं सुखानं यदिदं निप्पीतिकं सुख’’न्ति.

७३. ‘‘द्वेमानि, भिक्खवे, सुखानि. कतमानि द्वे? सातसुखञ्च उपेक्खासुखञ्च. इमानि खो, भिक्खवे, द्वे सुखानि. एतदग्गं, भिक्खवे, इमेसं द्विन्नं सुखानं यदिदं उपेक्खासुख’’न्ति.

७४. ‘‘द्वेमानि, भिक्खवे, सुखानि. कतमानि द्वे? समाधिसुखञ्च असमाधिसुखञ्च. इमानि खो, भिक्खवे, द्वे सुखानि. एतदग्गं, भिक्खवे, इमेसं द्विन्नं सुखानं यदिदं समाधिसुख’’न्ति.

७५. ‘‘द्वेमानि, भिक्खवे, सुखानि. कतमानि द्वे? सप्पीतिकारम्मणञ्च सुखं निप्पीतिकारम्मणञ्च सुखं. इमानि खो, भिक्खवे, द्वे सुखानि. एतदग्गं, भिक्खवे, इमेसं द्विन्नं सुखानं यदिदं निप्पीतिकारम्मणं सुख’’न्ति.

७६. ‘‘द्वेमानि, भिक्खवे, सुखानि. कतमानि द्वे? सातारम्मणञ्च सुखं उपेक्खारम्मणञ्च सुखं. इमानि खो, भिक्खवे, द्वे सुखानि. एतदग्गं, भिक्खवे, इमेसं द्विन्नं सुखानं यदिदं उपेक्खारम्मणं सुख’’न्ति.

७७. ‘‘द्वेमानि, भिक्खवे, सुखानि. कतमानि द्वे? रूपारम्मणञ्च सुखं अरूपारम्मणञ्च सुखं. इमानि खो, भिक्खवे, द्वे सुखानि. एतदग्गं, भिक्खवे, इमेसं द्विन्नं सुखानं यदिदं अरूपारम्मणं सुख’’न्ति.

सुखवग्गो दुतियो.

(८) ३. सनिमित्तवग्गो

७८. ‘‘सनिमित्ता, भिक्खवे, उप्पज्जन्ति पापका अकुसला धम्मा, नो अनिमित्ता. तस्सेव निमित्तस्स पहाना एवं ते पापका अकुसला धम्मा न होन्ती’’ति.

७९. ‘‘सनिदाना, भिक्खवे, उप्पज्जन्ति पापका अकुसला धम्मा, नो अनिदाना. तस्सेव निदानस्स पहाना एवं ते पापका अकुसला धम्मा न होन्ती’’ति.

८०. ‘‘सहेतुका, भिक्खवे, उप्पज्जन्ति पापका अकुसला धम्मा, नो अहेतुका. तस्सेव हेतुस्स पहाना एवं ते पापका अकुसला धम्मा न होन्ती’’ति.

८१. ‘‘ससङ्खारा, भिक्खवे, उप्पज्जन्ति पापका अकुसला धम्मा, नो असङ्खारा. तेसंयेव सङ्खारानं पहाना एवं ते पापका अकुसला धम्मा न होन्ती’’ति.

८२. ‘‘सप्पच्चया, भिक्खवे, उप्पज्जन्ति पापका अकुसला धम्मा, नो अप्पच्चया. तस्सेव पच्चयस्स पहाना एवं ते पापका अकुसला धम्मा न होन्ती’’ति.

८३. ‘‘सरूपा, भिक्खवे, उप्पज्जन्ति पापका अकुसला धम्मा, नो अरूपा. तस्सेव रूपस्स पहाना एवं ते पापका अकुसला धम्मा न होन्ती’’ति.

८४. ‘‘सवेदना, भिक्खवे, उप्पज्जन्ति पापका अकुसला धम्मा, नो अवेदना. तस्सायेव वेदनाय पहाना एवं ते पापका अकुसला धम्मा न होन्ती’’ति.

८५. ‘‘ससञ्ञा, भिक्खवे, उप्पज्जन्ति पापका अकुसला धम्मा, नो असञ्ञा. तस्सायेव सञ्ञाय पहाना एवं ते पापका अकुसला धम्मा न होन्ती’’ति.

८६. ‘‘सविञ्ञाणा, भिक्खवे, उप्पज्जन्ति पापका अकुसला धम्मा, नो अविञ्ञाणा. तस्सेव विञ्ञाणस्स पहाना एवं ते पापका अकुसला धम्मा न होन्ती’’ति.

८७. ‘‘सङ्खतारम्मणा, भिक्खवे, उप्पज्जन्ति पापका अकुसला धम्मा, नो असङ्खतारम्मणा. तस्सेव सङ्खतस्स पहाना एवं ते पापका अकुसला धम्मा न होन्ती’’ति.

सनिमित्तवग्गो ततियो.

(९) ४. धम्मवग्गो

८८. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, धम्मा. कतमे द्वे? चेतोविमुत्ति च पञ्ञाविमुत्ति च. इमे खो, भिक्खवे, द्वे धम्मा’’ति.

८९. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, धम्मा. कतमे द्वे? पग्गाहो च अविक्खेपो च. इमे खो, भिक्खवे, द्वे धम्मा’’ति.

९०. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, धम्मा. कतमे द्वे? नामञ्च रूपञ्च. इमे खो, भिक्खवे, द्वे धम्मा’’ति.

९१. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, धम्मा. कतमे द्वे? विज्जा च विमुत्ति च. इमे खो, भिक्खवे, द्वे धम्मा’’ति.

९२. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, धम्मा. कतमे द्वे? भवदिट्ठि च विभवदिट्ठि च. इमे खो, भिक्खवे, द्वे धम्मा’’ति.

९३. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, धम्मा. कतमे द्वे? अहिरिकञ्च अनोत्तप्पञ्च. इमे खो, भिक्खवे, द्वे धम्मा’’ति.

९४. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, धम्मा. कतमे द्वे? हिरी च ओत्तप्पञ्च. इमे खो, भिक्खवे, द्वे धम्मा’’ति.

९५. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, धम्मा. कतमे द्वे? दोवचस्सता च पापमित्तता च. इमे खो, भिक्खवे, द्वे धम्मा’’ति.

९६. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, धम्मा. कतमे द्वे? सोवचस्सता च कल्याणमित्तता च. इमे खो, भिक्खवे, द्वे धम्मा’’ति.

९७. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, धम्मा. कतमे द्वे? धातुकुसलता च मनसिकारकुसलता च. इमे खो, भिक्खवे, द्वे धम्मा’’ति.

९८. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, धम्मा. कतमे द्वे? आपत्तिकुसलता च आपत्तिवुट्ठानकुसलता च. इमे खो, भिक्खवे, द्वे धम्मा’’ति.

धम्मवग्गो चतुत्थो.

(१०) ५. बालवग्गो

९९. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, बाला. कतमे द्वे? यो च अनागतं भारं वहति, यो च आगतं भारं न वहति. इमे खो, भिक्खवे, द्वे बाला’’ति.

१००. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, पण्डिता. कतमे द्वे? यो च अनागतं भारं न वहति, यो च आगतं भारं वहति. इमे खो, भिक्खवे, द्वे पण्डिता’’ति.

१०१. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, बाला. कतमे द्वे? यो च अकप्पिये कप्पियसञ्ञी, यो च कप्पिये अकप्पियसञ्ञी. इमे खो, भिक्खवे, द्वे बाला’’ति.

१०२. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, पण्डिता. कतमे द्वे? यो च अकप्पिये अकप्पियसञ्ञी, यो च कप्पिये कप्पियसञ्ञी. इमे खो, भिक्खवे, द्वे पण्डिता’’ति.

१०३. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, बाला. कतमे द्वे? यो च अनापत्तिया आपत्तिसञ्ञी, यो च आपत्तिया अनापत्तिसञ्ञी. इमे खो, भिक्खवे, द्वे बाला’’ति.

१०४. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, पण्डिता. कतमे द्वे? यो च अनापत्तिया अनापत्तिसञ्ञी, यो च आपत्तिया आपत्तिसञ्ञी. इमे खो, भिक्खवे, द्वे पण्डिता’’ति.

१०५. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, बाला. कतमे द्वे? यो च अधम्मे धम्मसञ्ञी, यो च धम्मे अधम्मसञ्ञी. इमे खो, भिक्खवे, द्वे बाला’’ति.

१०६. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, पण्डिता. कतमे द्वे? यो च धम्मे धम्मसञ्ञी, यो च अधम्मे अधम्मसञ्ञी. इमे खो, भिक्खवे, द्वे पण्डिता’’ति.

१०७. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, बाला. कतमे द्वे? यो च अविनये विनयसञ्ञी, यो च विनये अविनयसञ्ञी. इमे खो, भिक्खवे, द्वे बाला’’ति.

१०८. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, पण्डिता. कतमे द्वे? यो च अविनये अविनयसञ्ञी, यो च विनये विनयसञ्ञी. इमे खो, भिक्खवे, द्वे पण्डिता’’ति.

१०९. ‘‘द्विन्नं, भिक्खवे, आसवा वड्ढन्ति. कतमेसं द्विन्नं? यो च न कुक्कुच्चायितब्बं कुक्कुच्चायति, यो च कुक्कुच्चायितब्बं न कुक्कुच्चायति. इमेसं खो, भिक्खवे, द्विन्नं आसवा वड्ढन्ती’’ति.

११०. ‘‘द्विन्नं, भिक्खवे, आसवा न वड्ढन्ति. कतमेसं द्विन्नं? यो च न कुक्कुच्चायितब्बं न कुक्कुच्चायति, यो च कुक्कुच्चायितब्बं कुक्कुच्चायति. इमेसं खो, भिक्खवे, द्विन्नं आसवा न वड्ढन्ती’’ति.

१११. ‘‘द्विन्नं, भिक्खवे, आसवा वड्ढन्ति. कतमेसं द्विन्नं? यो च अकप्पिये कप्पियसञ्ञी, यो च कप्पिये अकप्पियसञ्ञी. इमेसं खो, भिक्खवे, द्विन्नं आसवा वड्ढन्ती’’ति.

११२. ‘‘द्विन्नं, भिक्खवे, आसवा न वड्ढन्ति. कतमेसं द्विन्नं? यो च अकप्पिये अकप्पियसञ्ञी, यो च कप्पिये कप्पियसञ्ञी. इमेसं खो, भिक्खवे, द्विन्नं आसवा न वड्ढन्ती’’ति.

११३. ‘‘द्विन्नं, भिक्खवे, आसवा वड्ढन्ति. कतमेसं द्विन्नं? यो च आपत्तिया अनापत्तिसञ्ञी, यो च अनापत्तिया आपत्तिसञ्ञी. इमेसं खो, भिक्खवे, द्विन्नं आसवा वड्ढन्ती’’ति.

११४. ‘‘द्विन्नं, भिक्खवे, आसवा न वड्ढन्ति. कतमेसं द्विन्नं? यो च आपत्तिया आपत्तिसञ्ञी, यो च अनापत्तिया अनापत्तिसञ्ञी. इमेसं खो, भिक्खवे, द्विन्नं आसवा न वड्ढन्ती’’ति.

११५. ‘‘द्विन्नं, भिक्खवे, आसवा वड्ढन्ति. कतमेसं द्विन्नं? यो च अधम्मे धम्मसञ्ञी, यो च धम्मे अधम्मसञ्ञी. इमेसं खो, भिक्खवे, द्विन्नं आसवा वड्ढन्ती’’ति.

११६. ‘‘द्विन्नं, भिक्खवे, आसवा न वड्ढन्ति. कतमेसं द्विन्नं? यो च धम्मे धम्मसञ्ञी, यो च अधम्मे अधम्मसञ्ञी. इमेसं खो, भिक्खवे, द्विन्नं आसवा न वड्ढन्ती’’ति.

११७. ‘‘द्विन्नं, भिक्खवे, आसवा वड्ढन्ति. कतमेसं द्विन्नं? यो च अविनये विनयसञ्ञी, यो च विनये अविनयसञ्ञी. इमेसं खो, भिक्खवे, द्विन्नं आसवा वड्ढन्ती’’ति.

११८. ‘‘द्विन्नं, भिक्खवे, आसवा न वड्ढन्ति. कतमेसं द्विन्नं? यो च अविनये अविनयसञ्ञी, यो च विनये विनयसञ्ञी. इमेसं खो, भिक्खवे, द्विन्नं आसवा न वड्ढन्ती’’ति.

बालवग्गो पञ्चमो.

दुतियो पण्णासको समत्तो.