५. विसारदसुत्तं

२१५. ‘‘दसहि, भिक्खवे, धम्मेहि समन्नागता उपासिका अविसारदा अगारं अज्झावसति. कतमेहि दसहि? पाणातिपातिनी होति… अदिन्नादायिनी होति… कामेसुमिच्छाचारिनी होति… मुसावादिनी होति… पिसुणावाचा होति… फरुसवाचा होति… सम्फप्पलापिनी होति… अभिज्झालुनी होति… ब्यापन्नचित्ता होति… मिच्छादिट्ठिका होति…. इमेहि खो, भिक्खवे, दसहि धम्मेहि समन्नागता उपासिका अविसारदा अगारं अज्झावसति.

‘‘दसहि, भिक्खवे, धम्मेहि समन्नागता उपासिका विसारदा अगारं अज्झावसति. कतमेहि दसहि? पाणातिपाता पटिविरता होति… अदिन्नादाना पटिविरता होति… कामेसुमिच्छाचारा पटिविरता होति… मुसावादा पटिविरता होति… पिसुणाय वाचाय पटिविरता होति… फरुसाय वाचाय पटिविरता होति… सम्फप्पलापा पटिविरता होति… अनभिज्झालुनी होति… अब्यापन्नचित्ता होति… सम्मादिट्ठिका होति…. इमेहि खो, भिक्खवे, दसहि धम्मेहि समन्नागता उपासिका विसारदा अगारं अज्झावसती’’ति. पञ्चमं.