१. अरियमग्गसुत्तं
१४५. ‘‘अरियमग्गञ्च वो, भिक्खवे, धम्मं देसेस्सामि अनरियमग्गञ्च. तं सुणाथ…पे… कतमो च, भिक्खवे, अनरियो मग्गो? मिच्छादिट्ठि…पे… मिच्छाविमुत्ति – अयं वुच्चति, भिक्खवे, अनरियो मग्गो. कतमो च, भिक्खवे, अरियो मग्गो? सम्मादिट्ठि…पे… सम्माविमुत्ति – अयं वुच्चति, भिक्खवे, अरियो मग्गो’’ति. पठमं.