२. कण्हमग्गसुत्तं

१४६. ‘‘कण्हमग्गञ्च वो, भिक्खवे, धम्मं देसेस्सामि सुक्कमग्गञ्च. तं सुणाथ…पे… कतमो च, भिक्खवे, कण्हमग्गो? मिच्छादिट्ठि…पे… मिच्छाविमुत्ति – अयं वुच्चति, भिक्खवे, कण्हमग्गो. कतमो च, भिक्खवे, सुक्कमग्गो? सम्मादिट्ठि…पे… सम्माविमुत्ति – अयं वुच्चति, भिक्खवे, सुक्कमग्गो’’ति. दुतियं.