३. ततियवग्गो

३०८. ‘‘एकपुग्गलो, भिक्खवे, लोके उप्पज्जमानो उप्पज्जति बहुजनअहिताय बहुजनअसुखाय, बहुनो जनस्स अनत्थाय अहिताय दुक्खाय देवमनुस्सानं. कतमो एकपुग्गलो? मिच्छादिट्ठिको होति विपरीतदस्सनो. सो बहुजनं सद्धम्मा वुट्ठापेत्वा असद्धम्मे पतिट्ठापेति. अयं खो, भिक्खवे, एकपुग्गलो लोके उप्पज्जमानो उप्पज्जति बहुजनअहिताय बहुजनअसुखाय, बहुनो जनस्स अनत्थाय अहिताय दुक्खाय देवमनुस्सान’’न्ति.

३०९. ‘‘एकपुग्गलो, भिक्खवे, लोके उप्पज्जमानो उप्पज्जति बहुजनहिताय बहुजनसुखाय, बहुनो जनस्स अत्थाय हिताय सुखाय देवमनुस्सानं. कतमो एकपुग्गलो? सम्मादिट्ठिको होति अविपरीतदस्सनो. सो बहुजनं असद्धम्मा वुट्ठापेत्वा सद्धम्मे पतिट्ठापेति. अयं खो, भिक्खवे, एकपुग्गलो लोके उपपज्जमानो उप्पज्जति बहुजनहिताय बहुजनसुखाय, बहुनो जनस्स अत्थाय हिताय सुखाय देवमनुस्सान’’न्ति.

३१०. ‘‘नाहं, भिक्खवे, अञ्ञं एकधम्मम्पि समनुपस्सामि यं एवं महासावज्जं यथयिदं, भिक्खवे, मिच्छादिट्ठि. मिच्छादिट्ठिपरमानि, भिक्खवे, महासावज्जानी’’ति [वज्जानीति (सी. स्या. कं.)].

३११. ‘‘नाहं, भिक्खवे, अञ्ञं एकपुग्गलम्पि समनुपस्सामि यो एवं बहुजनअहिताय पटिपन्नो बहुजनअसुखाय, बहुनो जनस्स अनत्थाय अहिताय दुक्खाय देवमनुस्सानं यथयिदं, भिक्खवे, मक्खलि मोघपुरिसो. सेय्यथापि, भिक्खवे, नदीमुखे खिप्पं [खिपं (सी. स्या. कं. पी.)] उड्डेय्य [ओड्डेय्य (सी.), उज्झेय्य (क.)] बहूनं मच्छानं अहिताय दुक्खाय अनयाय ब्यसनाय; एवमेवं खो, भिक्खवे, मक्खलि मोघपुरिसो मनुस्सखिप्पं मञ्ञे लोके उप्पन्नो बहूनं सत्तानं अहिताय दुक्खाय अनयाय ब्यसनाया’’ति.

३१२. ‘‘दुरक्खाते, भिक्खवे, धम्मविनये यो च समादपेति [समादापेति (?)] यञ्च समादपेति यो च समादपितो तथत्ताय पटिपज्जति सब्बे ते बहुं अपुञ्ञं पसवन्ति. तं किस्स हेतु? दुरक्खातत्ता, भिक्खवे, धम्मस्सा’’ति.

३१३. ‘‘स्वाक्खाते, भिक्खवे, धम्मविनये यो च समादपेति यञ्च समादपेति यो च समादपितो तथत्ताय पटिपज्जति सब्बे ते बहुं पुञ्ञं पसवन्ति. तं किस्स हेतु? स्वाक्खातत्ता, भिक्खवे, धम्मस्सा’’ति.

३१४. ‘‘दुरक्खाते, भिक्खवे, धम्मविनये दायकेन मत्ता जानितब्बा, नो पटिग्गाहकेन. तं किस्स हेतु? दुरक्खातत्ता, भिक्खवे, धम्मस्सा’’ति.

३१५. ‘‘स्वाक्खाते, भिक्खवे, धम्मविनये पटिग्गाहकेन मत्ता जानितब्बा, नो दायकेन. तं किस्स हेतु? स्वाक्खातत्ता, भिक्खवे, धम्मस्सा’’ति.

३१६. ‘‘दुरक्खाते, भिक्खवे, धम्मविनये यो आरद्धवीरियो सो दुक्खं विहरति. तं किस्स हेतु? दुरक्खातत्ता, भिक्खवे, धम्मस्सा’’ति.

३१७. ‘‘स्वाक्खाते, भिक्खवे, धम्मविनये यो कुसीतो सो दुक्खं विहरति. तं किस्स हेतु? स्वाक्खातत्ता, भिक्खवे, धम्मस्सा’’ति.

३१८. ‘‘दुरक्खाते, भिक्खवे, धम्मविनये यो कुसीतो सो सुखं विहरति. तं किस्स हेतु? दुरक्खातत्ता, भिक्खवे, धम्मस्सा’’ति.

३१९. ‘‘स्वाक्खाते, भिक्खवे, धम्मविनये यो आरद्धवीरियो सो सुखं विहरति. तं किस्स हेतु? स्वाक्खातत्ता, भिक्खवे, धम्मस्सा’’ति.

३२०. ‘‘सेय्यथापि, भिक्खवे, अप्पमत्तकोपि गूथो दुग्गन्धो होति; एवमेवं खो अहं, भिक्खवे, अप्पमत्तकम्पि भवं न वण्णेमि, अन्तमसो अच्छरासङ्घातमत्तम्पि’’.

३२१. ‘‘सेय्यथापि, भिक्खवे, अप्पमत्तकम्पि मुत्तं दुग्गन्धं होति… अप्पमत्तकोपि खेळो दुग्गन्धो होति… अप्पमत्तकोपि पुब्बो दुग्गन्धो होति… अप्पमत्तकम्पि लोहितं दुग्गन्धं होति; एवमेवं खो अहं, भिक्खवे, अप्पमत्तकम्पि भवं न वण्णेमि, अन्तमसो अच्छरासङ्घातमत्तम्पि’’.

वग्गो ततियो.