৩৭. অহিৰাতকরোগৰত্থু

১০০. তেন খো পন সমযেন অঞ্ঞতরং কুলং অহিৰাতকরোগেন কালঙ্কতং হোতি. তস্স পিতাপুত্তকা সেসা হোন্তি. তে ভিক্খূসু পব্বজিত্ৰা একতোৰ পিণ্ডায চরন্তি. অথ খো সো দারকো পিতুনো ভিক্খায দিন্নায উপধাৰিত্ৰা এতদৰোচ – ‘‘ময্হম্পি, তাত, দেহি; ময্হম্পি, তাত, দেহী’’তি. মনুস্সা উজ্ঝাযন্তি খিয্যন্তি ৰিপাচেন্তি – ‘‘অব্রহ্মচারিনো ইমে সমণা সক্যপুত্তিযা. অযম্পি দারকো ভিক্খুনিযা জাতো’’তি. অস্সোসুং খো ভিক্খূ তেসং মনুস্সানং উজ্ঝাযন্তানং খিয্যন্তানং ৰিপাচেন্তানং. অথ খো তে ভিক্খূ ভগৰতো এতমত্থং আরোচেসুং. ন, ভিক্খৰে, ঊনপন্নরসৰস্সো দারকো পব্বাজেতব্বো. যো পব্বাজেয্য, আপত্তি দুক্কটস্সাতি.

তেন খো পন সমযেন আযস্মতো আনন্দস্স উপট্ঠাককুলং সদ্ধং পসন্নং অহিৰাতকরোগেন কালঙ্কতং হোতি, দ্ৰে চ দারকা সেসা হোন্তি. তে পোরাণকেন আচিণ্ণকপ্পেন ভিক্খূ পস্সিত্ৰা উপধাৰন্তি. ভিক্খূ অপসাদেন্তি. তে ভিক্খূহি অপসাদিযমানা রোদন্তি. অথ খো আযস্মতো আনন্দস্স এতদহোসি – ‘‘ভগৰতা পঞ্ঞত্তং ‘ন ঊনপন্নরসৰস্সো দারকো পব্বাজেতব্বো’তি. ইমে চ দারকা ঊনপন্নরসৰস্সা. কেন নু খো উপাযেন ইমে দারকা ন ৰিনস্সেয্যু’’ন্তি? অথ খো আযস্মা আনন্দো ভগৰতো এতমত্থং আরোচেসি. উস্সহন্তি পন তে, আনন্দ, দারকা কাকে উড্ডাপেতুন্তি? উস্সহন্তি, ভগৰাতি. অথ খো ভগৰা এতস্মিং নিদানে এতস্মিং পকরণে ধম্মিং কথং কত্ৰা ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘অনুজানামি, ভিক্খৰে, ঊনপন্নরসৰস্সং দারকং কাকুড্ডেপকং পব্বাজেতু’’ন্তি.

অহিৰাতকরোগৰত্থু নিট্ঠিতং.