৬. অনুপখজ্জসিক্খাপদৰণ্ণনা
১১৯-১২১. ছট্ঠে অনুপৰিসিত্ৰাতি সমীপং পৰিসিত্ৰা. বহূপকারতং গুণৰিসিট্ঠতঞ্চ সল্লক্খেন্তোতি ভণ্ডাগারিকস্স বহূপকারতং ধম্মকথিকাদীনং গুণৰিসিট্ঠতঞ্চ সল্লক্খেন্তো. সমন্তা দিযড্ঢো হত্থোতি মজ্ঝে পঞ্ঞত্তমঞ্চপীঠং সন্ধায ৰুত্তং.
১২২. উপচারং ঠপেত্ৰাতি ৰুত্তলক্খণং উপচারং ঠপেত্ৰা. একৰিহারেতি একস্মিং সেনাসনে. একপরিৰেণেতি তস্স ৰিহারস্স পরিক্খেপব্ভন্তরে. ‘‘গিলানো পৰিসতীতিআদীসু অনাপত্তিকারণসব্ভাৰতো গিলানাদিতায পৰিসিস্সামীতি উপচারং পৰিসন্তস্স সতিপি সম্বাধেতুকামতায অনাপত্তি ৰুত্তাযেৰা’’তি তীসুপি গণ্ঠিপদেসু ৰুত্তং. এৰঞ্চ সতি অগিলানাদিভাৰোপি ৰিসুং অঙ্গেসু ৰত্তব্বো সিযা, মাতিকাট্ঠকথাযং (কঙ্খা. অট্ঠ. অনুপখজ্জসিক্খাপদৰণ্ণনা) পন ‘‘সঙ্ঘিকৰিহারতা, অনুট্ঠাপনীযভাৰজাননং, সম্বাধেতুকামতা, উপচারে নিসীদনং ৰা নিপজ্জনং ৰাতি ইমানি পনেত্থ চত্তারি অঙ্গানী’’তি এত্তকমেৰ ৰুত্তং, তস্মা ৰীমংসিতব্বং.
অনুপখজ্জসিক্খাপদৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.