৩-৫. যোধাজীৰসুত্তাদিৰণ্ণনা
৩৫৫-৩৫৭. যুজ্ঝনং যোধো, সো আজীৰো এতস্সাতি যোধাজীৰো. তেনাহ – ‘‘যুদ্ধেন জীৰিকং কপ্পনকো’’তি, উস্সাহং ৰাযামং করোতীতি যুজ্ঝনৰসেন উস্সাহং ৰাযামং করোতি. পরিযাপাদেন্তীতি মরণপরিযন্তিকং আপদং পাপেন্তি. তেনাহ ‘‘মরণং পটিপজ্জাপেন্তী’’তি. দুট্ঠু ঠপিতন্তি দুট্ঠাকারেন অত্তনো পরেসঞ্চ অত্থাৰহভাৰং ন গতং পটিপন্নং. পরেহি সঙ্গামে জিতা হতা এত্থ জাযন্তীতি পরজিতো নাম নিরযো. অসিধনুগদাযসঙ্কুচক্কানি পঞ্চাৰুধানি. তং সন্ধাযাতি তং যোধাজীৰং পুগ্গলং সন্ধায. এতং ‘‘যো সো’’তিআদি ৰুত্তং. চতুত্থপঞ্চমেসূতি হত্থারোহঅস্সারোহসুত্তেসু. এসেৰ নযোতি এসো ততিযে ৰুত্তো এৰ অত্থতো ৰিসেসাভাৰতো.
যোধাজীৰসুত্তাদিৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.