৯. সুপণ্ণসংযুত্তৰণ্ণনা
৩৯২-৪৩৭. পত্তানন্তি উভোসু পক্খেসু পত্তানং. ৰণ্ণৰন্ততাযাতি অতিসযেন ৰিচিত্তৰণ্ণতায. অতিসযত্থো হি অযং ৰন্ত-সদ্দো. পুরিমনযেনাতি নাগসংযুত্তে পঠমসুত্তে ৰুত্তনযেন. উদ্ধরন্তীতি সমুদ্দতো উদ্ধরন্তি, পথৰন্তরপব্বতন্তরতো পন তেসং উদ্ধরণং দুক্করমেৰ. পণীততরেতি বলেন পণীততরে, বলৰন্তেতি অত্থো. অনুদ্ধরণীযনাগাতি আনুভাৰমহন্ততায চ ৰসনট্ঠানৰিদুগ্গতায চ উদ্ধরিতুং অসক্কুণেয্যা নাগা. তে ‘‘সত্তৰিধা’’তি ৰত্ৰা সরূপতো ৰসনট্ঠানতো চ দস্সেন্তো ‘‘কম্বলস্সতরা’’তিআদিমাহ. তত্থ কম্বলস্সতরা ধতরট্ঠাতি ইমে জাতিৰসেন ৰুত্তা. সত্তসীদন্তরৰাসিনোতি সত্তৰিধসীদসমুদ্দৰাসিনো. পথৰিট্ঠকাতি পথৰন্তরৰাসিনো, তথা পব্বতট্ঠকা. তে চ ৰিমানৰাসিনো. তে নাগে কোচি সুপণ্ণো উদ্ধরিতুং ন সক্কোতীতি সম্বন্ধো. সেসন্তি ‘‘কাযেন দ্ৰযকারিনো’’তিআদীসু যং ৰত্তব্বং, তং সব্বং নাগসংযুত্তে ৰুত্তনযমেৰ, তত্থ চ ৰুত্তনযেনেৰ অত্থো ৰেদিতব্বোতি অধিপ্পাযো.
সুপণ্ণসংযুত্তৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.