৩. দেৰহিতসুত্তৰণ্ণনা

১৯৯. উদরৰাতেহীতি ৰাতকতৰিজ্ঝনতোদনাদিৰসেন অপরাপরং ৰত্তমানেহি উদরৰাতেহি, তস্স ৰা ৰিকারেহি. নিবদ্ধুপট্ঠাককালে পন ধম্মভণ্ডাগারিকোৰ. অরঞ্ঞন্তি ভগৰতো ভিক্খূনঞ্চ ৰসনট্ঠানভূতং তপোৰনং. তং নিদ্ধূমং হোতি উদকতাপনস্সপি অকরণতো. তস্মাতি যস্মা তস্স উণ্হোদকৰিক্কিণনচরিযায জীৰিকাকপ্পনং হোতি, তস্মা.

ৰত্তমেতং তস্স পতিকারত্থং পরিকথাদীনম্পি কাতুং লব্ভনতো. ইদানি তত্থ কারণম্পি সৰিসযং দস্সেতুং ‘‘ৰণ্ণং হী’’তিআদি ৰুত্তং. ভগৰা হি আযস্মতো উপৰাণস্স দেৰহিতব্রাহ্মণস্স তং সম্ভাৰিতং ভৰিস্সতি তিকিচ্ছাপটিযত্তং, তায চ অত্তনো রোগস্স ৰূপসমনং, তপ্পসঙ্গেন চ দেৰহিতব্রাহ্মণো মম সন্তিকং আগন্ত্ৰা ধম্মস্সৰনেন সরণেসু সীলেসু চ পতিট্ঠহিস্সতীতি সব্বমিদং ঞত্ৰা এৰং ‘‘ইঙ্ঘ মে ত্ৰং, উপৰাণ, উণ্হোদকং জানাহী’’তি অৰোচ. আগমনীযপ্পটিপদং পুব্বভাগপ্পটিপদং পুব্বভাগপ্পটিপত্তিং কথেতুং ৰট্টতি অনুত্তরিমনুস্সধম্মত্তা. সদেৰকেন লোকেনাতি অনৰসেসতো লোকস্স গহণং. ফলৰিসেসাকঙ্খায পূজেতব্বাতি পূজনীযা, তে এৰ ইধ ‘‘পূজনেয্যা’’তি ৰুত্তা. তথা আদরেন পূজেতব্বতায সক্কারিযা, আ-কারস্স রস্সত্তং, রি-সদ্দস্স চ রে-আদেসং কত্ৰা ‘‘সক্করেয্যা’’তি ৰুত্তং. ‘‘অপচযেয্যা’’তি ৰত্তব্বে য-কারলোপং কত্ৰা ‘‘অপচেয্যা’’তি ৰুত্তং. তেসন্তি সদেৰকেন পূজনেয্যাদীনং. হরিতুন্তি নেতুং.

এত্তকেনপীতি উপসঙ্কমনাদিনা এত্তকেন অপ্পমত্তকেনপি কতৰত্তেন অযং কিত্তি…পে… সোমনস্সজাতো.

যজমানস্সাতি দেয্যধম্মং দেন্তস্স. দক্খিণায ইজ্ঝনং নাম ৰিপুলফলভাৰোতি আহ ‘‘মহপ্ফলো হোতী’’তি. ৰিদিতন্তি পটিৰিদ্ধপচ্চক্খকতং. আজানাতীতি ৰুত্থভৰাদিং পরিযাদায জানাতি পটিৰিজ্ঝতি. জানিত্ৰাতি চত্তারি সচ্চানি মগ্গপটিপাটিযা পটিৰিজ্ঝিত্ৰা. অগ্গপ্পত্ততায কতকিচ্চতং পত্তো. ব্রাহ্মণেন অত্তনা কতো কারো চ ভগৰতো এৰ পচ্চুপট্ঠাতীতি তং দস্সেন্তো ‘‘ইমিনা খীণাসৰে যজনাকারেন যজন্তস্সা’’তি ৰুত্তং.

দেৰহিতসুত্তৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.