২. সোমাসুত্তৰণ্ণনা
১৬৩. ঠানন্তি ইস্সরিযট্ঠানং ৰিসযজ্ঝত্তং. দুপ্পসহং অকম্পিযভাৰত্তা. দ্ৰঙ্গুলপঞ্ঞাযাতি এত্থ ইত্থিযো হি দহরকুমারিকাকালতো পট্ঠায ওদনপচনৰিধিং অনুতিট্ঠন্তিযো উক্খলিযং উদকং তাপেত্ৰা তণ্ডুলে পক্খিপিত্ৰা অত্তনো বুদ্ধিযা তেসং পাককালপ্পমাণং পরিচ্ছিন্দিতুং তানি দব্বিযা উদ্ধরিত্ৰাপি ৰণ্ণসণ্ঠানগ্গহণমত্তেন পক্কাপক্কভাৰং জানিতুং ন সক্কোন্তি, কেৰলং পন দ্ৰীহি অঙ্গুলীহি উপ্পীল়িতকালে এৰ জানন্তি, তস্মা দ্ৰীহঙ্গুলিকেহি দুব্বলপঞ্ঞত্তা ‘‘দ্ৰঙ্গুলপঞ্ঞা’’তি ৰুচ্চন্তি. ফলসমাপত্তিঞাণপ্পৰত্তিকিত্তনেন চতূসু সচ্চেসু অসম্মোহৰিহারো দীপিতো হোতীতি আহ ‘‘ঞাণম্হি ৰত্তমানম্হীতি ফলসমাপত্তিঞাণে পৰত্তমানে’’তি. ৰিপস্সন্তস্সাতি অসম্মোহপটিৰেধতো ৰিসেসেন পস্সন্তস্স খন্ধপঞ্চকমেৰ সচ্চাভিসমযতো পুব্বভাগে ৰিপস্সন্তস্স. অঞ্ঞং ৰাতি ইত্থিপুরিসতো অঞ্ঞং ৰা কিঞ্চি ৰত্থুং. ‘‘অহং অস্মী’’তি মানদিট্ঠিগাহতণ্হাগাহৰসেন গহিতৰত্থুস্মিং যেৰাতি আহ ‘‘অহং অস্মীতি তণ্হামানদিট্ঠিৰসেনা’’তি.
সোমাসুত্তৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.