(১২) ২. আযাচনৰগ্গৰণ্ণনা

১৩১. সদ্ধো ভিক্খূতি সদ্ধায সমন্নাগতো ভিক্খু. যো ভিক্খু সারিপুত্তমোগ্গল্লানেহি সদিসভাৰং পত্থেতি, সো যেহি গুণেহি সারিপুত্তমোগ্গল্লানা এতদগ্গে ঠপিতা, তে গুণে অত্তনো অভিকঙ্খেয্যাতি আহ ‘‘যাদিসো সারিপুত্তত্থেরো পঞ্ঞাযা’’তিআদি. ইতো উত্তরি পত্থেন্তো মিচ্ছা পত্থেয্যাতি সারিপুত্তমোগ্গল্লানানং যে পঞ্ঞাদযো গুণা উপলব্ভন্তি, ততো উত্তরি পত্থেন্তো মিচ্ছা পত্থেয্য. অগ্গসাৰকগুণপরমা হি সাৰকগুণমরিযাদা. তেসং সাৰকগুণানং যদিদং অগ্গসাৰকগুণা, ন ততো পরং সাৰকগুণা নাম অত্থি. তেনেৰাহ ‘‘যং নত্থি, তস্স পত্থিতত্তা’’তি. সেসমেত্থ উত্তানমেৰ.

১৩৫. পঞ্চমে যস্স গুণা খতা উপহতা চ, সো খতো উপহতো নাম হোতীতি আহ ‘‘গুণানং খতত্তা’’তিআদি. খতত্তাতি ছিন্নত্তা. উপহতত্তাতি নট্ঠত্তা. তেনাহ ‘‘ছিন্নগুণং নট্ঠগুণন্তি অত্থো’’তি. অপুঞ্ঞস্স পসৰো নাম অত্থতো পটিলাভোতি আহ ‘‘পসৰতীতি পটিলভতী’’তি, অত্তনো সন্তানে উপ্পাদেতীতি অত্থো. অননুপৰিসিত্ৰাতি ঞাণেন অনোগাহেত্ৰা. সেসমেত্থ ছট্ঠাদীনি চ সুৰিঞ্ঞেয্যানেৰ.

আযাচনৰগ্গৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.