২. অনতসুত্তং

৩৭৮. ‘‘অনতঞ্চ ৰো, ভিক্খৰে, দেসেস্সামি, অনতগামিঞ্চ মগ্গং. তং সুণাথ. কতমঞ্চ, ভিক্খৰে, অনতং…পে…’’. (যথা অসঙ্খতং তথা ৰিত্থারেতব্বং). দুতিযং.