৭. আকিঞ্চঞ্ঞাযতনপঞ্হাসুত্তং
৩৩৮. ‘‘‘আকিঞ্চঞ্ঞাযতনং, আকিঞ্চঞ্ঞাযতন’ন্তি ৰুচ্চতি. কতমং নু খো আকিঞ্চঞ্ঞাযতনন্তি? তস্স ময্হং, আৰুসো, এতদহোসি – ‘ইধ ভিক্খু সব্বসো ৰিঞ্ঞাণঞ্চাযতনং সমতিক্কম্ম নত্থি কিঞ্চীতি আকিঞ্চঞ্ঞাযতনং উপসম্পজ্জ ৰিহরতি. ইদং ৰুচ্চতি আকিঞ্চঞ্ঞাযতন’ন্তি. সো খ্ৰাহং, আৰুসো, সব্বসো ৰিঞ্ঞাণঞ্চাযতনং সমতিক্কম্ম নত্থি কিঞ্চীতি আকিঞ্চঞ্ঞাযতনং উপসম্পজ্জ ৰিহরামি. তস্স ময্হং, আৰুসো, ইমিনা ৰিহারেন ৰিহরতো ৰিঞ্ঞাণঞ্চাযতনসহগতা সঞ্ঞামনসিকারা সমুদাচরন্তি.
‘‘অথ খো মং, আৰুসো, ভগৰা ইদ্ধিযা উপসঙ্কমিত্ৰা এতদৰোচ – ‘মোগ্গল্লান, মোগ্গল্লান! মা, ব্রাহ্মণ, আকিঞ্চঞ্ঞাযতনং পমাদো, আকিঞ্চঞ্ঞাযতনে চিত্তং সণ্ঠপেহি, আকিঞ্চঞ্ঞাযতনে চিত্তং একোদিং করোহি, আকিঞ্চঞ্ঞাযতনে চিত্তং সমাদহা’তি. সো খ্ৰাহং, আৰুসো, অপরেন সমযেন সব্বসো ৰিঞ্ঞাণঞ্চাযতনং সমতিক্কম্ম নত্থি কিঞ্চীতি আকিঞ্চঞ্ঞাযতনং উপসম্পজ্জ ৰিহাসিং. যঞ্হি তং, আৰুসো, সম্মা ৰদমানো ৰদেয্য…পে… মহাভিঞ্ঞতং পত্তো’’তি. সত্তমং.