২. দুতিযঝানপঞ্হাসুত্তং

৩৩৩. ‘‘‘দুতিযং ঝানং, দুতিযং ঝান’ন্তি ৰুচ্চতি. কতমং নু খো দুতিযং ঝানন্তি? তস্স ময্হং, আৰুসো, এতদহোসি – ‘ইধ ভিক্খু ৰিতক্কৰিচারানং ৰূপসমা অজ্ঝত্তং সম্পসাদনং চেতসো একোদিভাৰং অৰিতক্কং অৰিচারং সমাধিজং পীতিসুখং দুতিযং ঝানং উপসম্পজ্জ ৰিহরতি. ইদং ৰুচ্চতি দুতিযং ঝান’ন্তি. সো খ্ৰাহং, আৰুসো, ৰিতক্কৰিচারানং ৰূপসমা অজ্ঝত্তং সম্পসাদনং চেতসো একোদিভাৰং অৰিতক্কং অৰিচারং সমাধিজং পীতিসুখং দুতিযং ঝানং উপসম্পজ্জ ৰিহরামি. তস্স ময্হং, আৰুসো, ইমিনা ৰিহারেন ৰিহরতো ৰিতক্কসহগতা সঞ্ঞামনসিকারা সমুদাচরন্তি.

‘‘অথ খো মং, আৰুসো, ভগৰা ইদ্ধিযা উপসঙ্কমিত্ৰা এতদৰোচ – ‘মোগ্গল্লান, মোগ্গল্লান! মা, ব্রাহ্মণ, দুতিযং ঝানং পমাদো, দুতিযে ঝানে চিত্তং সণ্ঠপেহি, দুতিযে ঝানে চিত্তং একোদিং করোহি, দুতিযে ঝানে চিত্তং সমাদহা’তি. সো খ্ৰাহং, আৰুসো, অপরেন সমযেন ৰিতক্কৰিচারানং ৰূপসমা অজ্ঝত্তং সম্পসাদনং চেতসো একোদিভাৰং অৰিতক্কং অৰিচারং সমাধিজং পীতিসুখং দুতিযং ঝানং উপসম্পজ্জ ৰিহাসিং. যঞ্হি তং, আৰুসো, সম্মা ৰদমানো ৰদেয্য – ‘সত্থারানুগ্গহিতো সাৰকো মহাভিঞ্ঞতং পত্তো’তি, মমং তং সম্মা ৰদমানো ৰদেয্য – ‘সত্থারানুগ্গহিতো সাৰকো মহাভিঞ্ঞতং পত্তো’’’তি. দুতিযং.