১০. তণ্হাপঞ্হাসুত্তং

৩২৩. ‘‘‘তণ্হা, তণ্হা’তি, আৰুসো সারিপুত্ত, ৰুচ্চতি. কতমা নু খো, আৰুসো, তণ্হা’’তি? ‘‘তিস্সো ইমা, আৰুসো, তণ্হা. কামতণ্হা, ভৰতণ্হা, ৰিভৰতণ্হা – ইমা খো, আৰুসো, তিস্সো তণ্হা’’তি. ‘‘অত্থি পনাৰুসো, মগ্গো অত্থি পটিপদা, এতাসং তণ্হানং পহানাযা’’তি? ‘‘অত্থি খো, আৰুসো, মগ্গো অত্থি পটিপদা, এতাসং তণ্হানং পহানাযা’’তি. ‘‘কতমো পনাৰুসো, মগ্গো কতমা পটিপদা, এতাসং তণ্হানং পহানাযা’’তি? ‘‘অযমেৰ খো, আৰুসো, অরিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো, এতাসং তণ্হানং পহানায, সেয্যথিদং – সম্মাদিট্ঠি সম্মাসঙ্কপ্পো সম্মাৰাচা সম্মাকম্মন্তো সম্মাআজীৰো সম্মাৰাযামো সম্মাসতি সম্মাসমাধি. অযং খো, আৰুসো, মগ্গো অযং পটিপদা, এতাসং তণ্হানং পহানাযা’’তি. ‘‘ভদ্দকো, আৰুসো, মগ্গো ভদ্দিকা পটিপদা, এতাসং তণ্হানং পহানায. অলঞ্চ পনাৰুসো সারিপুত্ত, অপ্পমাদাযা’’তি. দসমং.