৪. পুব্বসুত্তং

২৭২. ‘‘পুব্বেৰ মে, ভিক্খৰে, সম্বোধা অনভিসম্বুদ্ধস্স বোধিসত্তস্সেৰ সতো এতদহোসি – ‘কতমা নু খো ৰেদনা, কতমো ৰেদনাসমুদযো, কতমা ৰেদনাসমুদযগামিনী পটিপদা, কতমো ৰেদনানিরোধো, কতমা ৰেদনানিরোধগামিনী পটিপদা? কো ৰেদনায অস্সাদো, কো আদীনৰো, কিং নিস্সরণ’ন্তি? তস্স ময্হং, ভিক্খৰে, এতদহোসি – ‘তিস্সো ইমা ৰেদনা – সুখা ৰেদনা, দুক্খা ৰেদনা, অদুক্খমসুখা ৰেদনা. ইমা ৰুচ্চন্তি ৰেদনা. ফস্সসমুদযা ৰেদনাসমুদযো. তণ্হা ৰেদনাসমুদযগামিনী পটিপদা…পে… যো ৰেদনায ছন্দরাগৰিনযো ছন্দরাগপ্পহানং. ইদং ৰেদনায নিস্সরণ’’’ন্তি. চতুত্থং.