২. পঠমআকাসসুত্তং

২৬০. ‘‘সেয্যথাপি, ভিক্খৰে, আকাসে ৰিৰিধা ৰাতা ৰাযন্তি. পুরত্থিমাপি ৰাতা ৰাযন্তি, পচ্ছিমাপি ৰাতা ৰাযন্তি, উত্তরাপি ৰাতা ৰাযন্তি, দক্খিণাপি ৰাতা ৰাযন্তি, সরজাপি ৰাতা ৰাযন্তি, অরজাপি ৰাতা ৰাযন্তি, সীতাপি ৰাতা ৰাযন্তি, উণ্হাপি ৰাতা ৰাযন্তি, পরিত্তাপি ৰাতা ৰাযন্তি, অধিমত্তাপি ৰাতা ৰাযন্তি. এৰমেৰ খো, ভিক্খৰে, ইমস্মিং কাযস্মিং ৰিৰিধা ৰেদনা উপ্পজ্জন্তি, সুখাপি ৰেদনা উপ্পজ্জতি, দুক্খাপি ৰেদনা উপ্পজ্জতি, অদুক্খমসুখাপি ৰেদনা উপ্পজ্জতী’’তি.

‘‘যথাপি ৰাতা আকাসে, ৰাযন্তি ৰিৰিধা পুথূ;

পুরত্থিমা পচ্ছিমা চাপি, উত্তরা অথ দক্খিণা.

‘‘সরজা অরজা চপি, সীতা উণ্হা চ একদা;

অধিমত্তা পরিত্তা চ, পুথূ ৰাযন্তি মালুতা.

‘‘তথেৰিমস্মিং কাযস্মিং, সমুপ্পজ্জন্তি ৰেদনা;

সুখদুক্খসমুপ্পত্তি, অদুক্খমসুখা চ যা.

‘‘যতো চ ভিক্খু আতাপী, সম্পজঞ্ঞং ন রিঞ্চতি [সম্পজানো নিরূপধি (ক.)];

ততো সো ৰেদনা সব্বা, পরিজানাতি পণ্ডিতো.

‘‘সো ৰেদনা পরিঞ্ঞায, দিট্ঠে ধম্মে অনাসৰো;

কাযস্স ভেদা ধম্মট্ঠো, সঙ্খ্যং নোপেতি ৰেদগূ’’তি. দুতিযং;