৪. পরিঞ্ঞেয্যসুত্তং

১৬৩. সাৰত্থিনিদানং. আযস্মা রাধো যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নং খো আযস্মন্তং রাধং ভগৰা এতদৰোচ –

‘‘পরিঞ্ঞেয্যে চ, রাধ, ধম্মে দেসেস্সামি পরিঞ্ঞঞ্চ পরিঞ্ঞাতাৰিং পুগ্গলঞ্চ. তং সুণাহি, সাধুকং মনসি করোহি; ভাসিস্সামী’’তি. ‘‘এৰং, ভন্তে’’তি খো আযস্মা রাধো ভগৰতো পচ্চস্সোসি. ভগৰা এতদৰোচ – ‘‘কতমে চ, রাধ, পরিঞ্ঞেয্যা ধম্মা? রূপং খো, রাধ, পরিঞ্ঞেয্যো ধম্মো, ৰেদনা পরিঞ্ঞেয্যো ধম্মো, সঞ্ঞা পরিঞ্ঞেয্যো ধম্মো, সঙ্খারা পরিঞ্ঞেয্যো ধম্মো, ৰিঞ্ঞাণং পরিঞ্ঞেয্যো ধম্মো. ইমে ৰুচ্চন্তি, রাধ, পরিঞ্ঞেয্যা ধম্মা. কতমা চ, রাধ, পরিঞ্ঞা? যো খো, রাধ, রাগক্খযো দোসক্খযো মোহক্খযো – অযং ৰুচ্চতি, রাধ, পরিঞ্ঞা. কতমো চ, রাধ, পরিঞ্ঞাতাৰী পুগ্গলো? ‘অরহা’তিস্স ৰচনীযং. য্ৰাযং আযস্মা এৰংনামো এৰংগোত্তো – অযং ৰুচ্চতি, রাধ, পরিঞ্ঞাতাৰী পুগ্গলো’’তি. চতুত্থং.