১০. আনন্দসুত্তং
১৫৯. সাৰত্থিনিদানং. অথ খো আযস্মা আনন্দো যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা…পে… ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘সাধু মে, ভন্তে, ভগৰা সংখিত্তেন ধম্মং দেসেতু, যমহং ভগৰতো ধম্মং সুত্ৰা একো ৰূপকট্ঠো অপ্পমত্তো আতাপী পহিতত্তো ৰিহরেয্য’’ন্তি.
‘‘তং কিং মঞ্ঞসি, আনন্দ, রূপং নিচ্চং ৰা অনিচ্চং ৰা’’তি? ‘‘অনিচ্চং, ভন্তে’’. ‘‘যং পনানিচ্চং, দুক্খং ৰা তং সুখং ৰা’’তি? ‘‘দুক্খং, ভন্তে’’. ‘‘যং পনানিচ্চং দুক্খং ৰিপরিণামধম্মং, কল্লং নু তং সমনুপস্সিতুং – ‘এতং মম, এসোহমস্মি, এসো মে অত্তা’’’তি? ‘‘নো হেতং, ভন্তে’’. ‘‘ৰেদনা… সঞ্ঞা… সঙ্খারা… ৰিঞ্ঞাণং নিচ্চং ৰা অনিচ্চং ৰা’’তি? ‘‘অনিচ্চং, ভন্তে’’. ‘‘যং পনানিচ্চং, দুক্খং ৰা তং সুখং ৰা’’তি? ‘‘দুক্খং, ভন্তে’’. ‘‘যং পনানিচ্চং দুক্খং ৰিপরিণামধম্মং, কল্লং নু তং সমনুপস্সিতুং – ‘এতং মম, এসোহমস্মি, এসো মে অত্তা’’’তি? ‘‘নো হেতং, ভন্তে’’ [নো হেতং ভন্তে. তস্মাতিহানন্দ যং কিঞ্চি রূপং অতীতানাগতপচ্চুপ্পন্নং…পে… দট্ঠব্বং. (সী. স্যা. কং. পী.)]. ‘‘এৰং পস্সং…পে… নাপরং ইত্থত্তাযাতি পজানাতী’’তি. দসমং.
দিট্ঠিৰগ্গো পঞ্চদসমো.
তস্সুদ্দানং –
অজ্ঝত্তিকং এতংমম, সোঅত্তা নোচমেসিযা;
মিচ্ছাসক্কাযত্তানু দ্ৰে, অভিনিৰেসা আনন্দেনাতি.
উপরিপণ্ণাসকো সমত্তো.
তস্স উপরিপণ্ণাসকস্স ৰগ্গুদ্দানং –
অন্তো ধম্মকথিকা ৰিজ্জা, কুক্কুল়ং দিট্ঠিপঞ্চমং;
ততিযো পণ্ণাসকো ৰুত্তো, নিপাতোতি পৰুচ্চতীতি [নিপাতো তেন ৰুচ্চতীতি (সী. স্যা. কং.)].
খন্ধসংযুত্তং সমত্তং.