১. অজ্ঝত্তসুত্তং

১৫০. সাৰত্থিনিদানং. ‘‘কিস্মিং নু খো, ভিক্খৰে, সতি, কিং উপাদায উপ্পজ্জতি অজ্ঝত্তং সুখদুক্খ’’ন্তি? ভগৰংমূলকা নো, ভন্তে, ধম্মা…পে… ‘‘রূপে খো, ভিক্খৰে, সতি রূপং উপাদায উপ্পজ্জতি অজ্ঝত্তং সুখদুক্খং. ৰেদনায সতি…পে… সঞ্ঞায সতি… সঙ্খারেসু সতি… ৰিঞ্ঞাণে সতি ৰিঞ্ঞাণং উপাদায উপ্পজ্জতি অজ্ঝত্তং সুখদুক্খং. তং কিং মঞ্ঞথ, ভিক্খৰে, রূপং নিচ্চং ৰা অনিচ্চং ৰা’’তি? ‘‘অনিচ্চং, ভন্তে’’. ‘‘যং পনানিচ্চং দুক্খং ৰা তং সুখং ৰা’’তি? ‘‘দুক্খং, ভন্তে’’. ‘‘যং পনানিচ্চং দুক্খং ৰিপরিণামধম্মং, অপি নু তং অনুপাদায উপ্পজ্জেয্য অজ্ঝত্তং সুখদুক্খ’’ন্তি? ‘‘নো হেতং, ভন্তে’’. ‘‘ৰেদনা…পে… সঞ্ঞা… সঙ্খারা… ৰিঞ্ঞাণং নিচ্চং ৰা অনিচ্চং ৰা’’তি? ‘‘অনিচ্চং, ভন্তে’’. ‘‘যং পনানিচ্চং, দুক্খং ৰা তং সুখং ৰা’’তি? ‘‘দুক্খং, ভন্তে’’. ‘‘যং পনানিচ্চং দুক্খং ৰিপরিণামধম্মং, অপি নু তং অনুপাদায উপ্পজ্জেয্য অজ্ঝত্তং সুখদুক্খ’’ন্তি? ‘‘নো হেতং, ভন্তে’’. ‘‘এৰং পস্সং…পে… নাপরং ইত্থত্তাযাতি পজানাতী’’তি. পঠমং.