২. অনিচ্চসুত্তং
১৩৭. সাৰত্থিনিদানং. ‘‘যং, ভিক্খৰে, অনিচ্চং; তত্র ৰো ছন্দো পহাতব্বো. কিঞ্চ, ভিক্খৰে, অনিচ্চং? রূপং, ভিক্খৰে, অনিচ্চং; তত্র ৰো ছন্দো পহাতব্বো. ৰেদনা অনিচ্চা…পে… সঞ্ঞা… সঙ্খারা… ৰিঞ্ঞাণং অনিচ্চং; তত্র ৰো ছন্দো পহাতব্বো. যং, ভিক্খৰে, অনিচ্চং; তত্র ৰো ছন্দো পহাতব্বো’’তি. দুতিযং.