১১. নিব্বিদাবহুলসুত্তং
১৪৬. সাৰত্থিনিদানং. ‘‘সদ্ধাপব্বজিতস্স, ভিক্খৰে, কুলপুত্তস্স অযমনুধম্মো হোতি – যং রূপে নিব্বিদাবহুলো [নিব্বিদাবহুলং (স্যা. কং. পী. ক.)] ৰিহরেয্য. ৰেদনায…পে… সঞ্ঞায… সঙ্খারেসু… ৰিঞ্ঞাণে নিব্বিদাবহুলো ৰিহরেয্য. যো রূপে নিব্বিদাবহুলো ৰিহরন্তো, ৰেদনায… সঞ্ঞায… সঙ্খারেসু… ৰিঞ্ঞাণে নিব্বিদাবহুলো ৰিহরন্তো রূপং পরিজানাতি, ৰেদনং… সঞ্ঞং… সঙ্খারে… ৰিঞ্ঞাণং পরিজানাতি; সো রূপং পরিজানং ৰেদনং পরিজানং সঞ্ঞং পরিজানং সঙ্খারে পরিজানং ৰিঞ্ঞাণং পরিজানং পরিমুচ্চতি রূপম্হা, পরিমুচ্চতি ৰেদনায, পরিমুচ্চতি সঞ্ঞায, পরিমুচ্চতি সঙ্খারেহি, পরিমুচ্চতি ৰিঞ্ঞাণম্হা, পরিমুচ্চতি জাতিযা জরায মরণেন সোকেহি পরিদেৰেহি দুক্খেহি দোমনস্সেহি উপাযাসেহি; ‘পরিমুচ্চতি দুক্খস্মা’তি ৰদামী’’তি. একাদসমং.