১১. সিঙ্গালসুত্তং

২৩৩. সাৰত্থিযং ৰিহরতি…পে… ‘‘অস্সুত্থ নো তুম্হে, ভিক্খৰে, রত্তিযা পচ্চূসসমযং জরসিঙ্গালস্স ৰস্সমানস্সা’’তি? ‘‘এৰং, ভন্তে’’. ‘‘এসো খো, ভিক্খৰে, জরসিঙ্গালো উক্কণ্ডকেন নাম রোগজাতেন ফুট্ঠো. সো যেন যেন ইচ্ছতি তেন তেন গচ্ছতি; যত্থ যত্থ ইচ্ছতি তত্থ তত্থ তিট্ঠতি; যত্থ যত্থ ইচ্ছতি তত্থ তত্থ নিসীদতি; যত্থ যত্থ ইচ্ছতি তত্থ তত্থ নিপজ্জতি; সীতকোপি নং ৰাতো উপৰাযতি. সাধু খ্ৰস্স, ভিক্খৰে, যং ইধেকচ্চো সক্যপুত্তিযপটিঞ্ঞো এৰরূপম্পি অত্তভাৰপটিলাভং পটিসংৰেদিযেথ. তস্মাতিহ, ভিক্খৰে, এৰং সিক্খিতব্বং – ‘অপ্পমত্তা ৰিহরিস্সামা’তি. এৰঞ্হি ৰো, ভিক্খৰে, সিক্খিতব্ব’’ন্তি. একাদসমং.