১০. খন্ধসুত্তং

১৯৭. সাৰত্থিযং ৰিহরতি…পে… ‘‘তং কিং মঞ্ঞসি, রাহুল, রূপং নিচ্চং ৰা অনিচ্চং ৰা’’তি? ‘‘অনিচ্চং, ভন্তে’’…পে… ‘‘ৰেদনা…পে… সঞ্ঞা… সঙ্খারা… ৰিঞ্ঞাণং নিচ্চং ৰা অনিচ্চং ৰা’’তি? ‘‘অনিচ্চং, ভন্তে’’…পে… ‘‘এৰং পস্সং, রাহুল, সুতৰা অরিযসাৰকো রূপস্মিম্পি নিব্বিন্দতি…পে… ৰেদনাযপি নিব্বিন্দতি… সঞ্ঞাযপি নিব্বিন্দতি… সঙ্খারেসুপি নিব্বিন্দতি… ৰিঞ্ঞাণস্মিম্পি নিব্বিন্দতি; নিব্বিন্দং ৰিরজ্জতি; ৰিরাগা ৰিমুচ্চতি; ৰিমুত্তস্মিং ৰিমুত্তমিতি ঞাণং হোতি. ‘খীণা জাতি, ৰুসিতং ব্রহ্মচরিযং, কতং করণীযং, নাপরং ইত্থত্তাযা’তি পজানাতী’’তি. দসমং.

পঠমো ৰগ্গো.

তস্সুদ্দানং –

চক্খু রূপঞ্চ ৰিঞ্ঞাণং, সম্ফস্সো ৰেদনায চ;

সঞ্ঞা সঞ্চেতনা তণ্হা, ধাতু খন্ধেন তে দসাতি.