৬. সাসপসুত্তং

১২৯. সাৰত্থিযং ৰিহরতি. অথ খো অঞ্ঞতরো ভিক্খু যেন ভগৰা…পে… একমন্তং নিসিন্নো খো সো ভিক্খু ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘কীৰদীঘো, নু খো, ভন্তে, কপ্পো’’তি? ‘‘দীঘো খো, ভিক্খু, কপ্পো. সো ন সুকরো সঙ্খাতুং এত্তকানি ৰস্সানি ইতি ৰা…পে… এত্তকানি ৰস্সসতসহস্সানি ইতি ৰা’’তি.

‘‘সক্কা পন, ভন্তে, উপমং কাতু’’ন্তি? ‘‘সক্কা, ভিক্খূ’’তি ভগৰা অৰোচ. ‘‘সেয্যথাপি, ভিক্খু, আযসং নগরং যোজনং আযামেন যোজনং ৰিত্থারেন যোজনং উব্বেধেন, পুণ্ণং সাসপানং গুল়িকাবদ্ধং [চূল়িকাবদ্ধং (সী. পী.)]. ততো পুরিসো ৰস্সসতস্স ৰস্সসতস্স অচ্চযেন একমেকং সাসপং উদ্ধরেয্য. খিপ্পতরং খো সো, ভিক্খু মহাসাসপরাসি ইমিনা উপক্কমেন পরিক্খযং পরিযাদানং গচ্ছেয্য, ন ত্ৰেৰ কপ্পো. এৰং দীঘো খো, ভিক্খু, কপ্পো. এৰং দীঘানং খো, ভিক্খু, কপ্পানং নেকো কপ্পো সংসিতো, নেকং কপ্পসতং সংসিতং, নেকং কপ্পসহস্সং সংসিতং, নেকং কপ্পসতসহস্সং সংসিতং. তং কিস্স হেতু? অনমতগ্গোযং, ভিক্খু, সংসারো …পে… অলং ৰিমুচ্চিতু’’ন্তি. ছট্ঠং.