৪. খীরসুত্তং

১২৭. সাৰত্থিযং ৰিহরতি…পে… ‘‘অনমতগ্গোযং, ভিক্খৰে, সংসারো. পুব্বা কোটি ন পঞ্ঞাযতি অৰিজ্জানীৰরণানং সত্তানং তণ্হাসংযোজনানং সন্ধাৰতং সংসরতং. তং কিং মঞ্ঞথ, ভিক্খৰে, কতমং নু খো বহুতরং, যং ৰা ৰো ইমিনা দীঘেন অদ্ধুনা সন্ধাৰতং সংসরতং মাতুথঞ্ঞং পীতং, যং ৰা চতূসু মহাসমুদ্দেসু উদক’’ন্তি? ‘‘যথা খো মযং, ভন্তে, ভগৰতা ধম্মং দেসিতং আজানাম, এতদেৰ, ভন্তে, বহুতরং যং নো ইমিনা দীঘেন অদ্ধুনা সন্ধাৰতং সংসরতং মাতুথঞ্ঞং পীতং, ন ত্ৰেৰ চতূসু মহাসমুদ্দেসু উদক’’ন্তি.

‘‘সাধু সাধু, ভিক্খৰে, সাধু খো মে তুম্হে, ভিক্খৰে, এৰং ধম্মং দেসিতং আজানাথ. এতদেৰ, ভিক্খৰে, বহুতরং যং ৰো ইমিনা দীঘেন অদ্ধুনা সন্ধাৰতং সংসরতং মাতুথঞ্ঞং পীতং, ন ত্ৰেৰ চতূসু মহাসমুদ্দেসু উদকং. তং কিস্স হেতু? অনমতগ্গোযং, ভিক্খৰে, সংসারো…পে… অলং ৰিমুচ্চিতু’’ন্তি. চতুত্থং.