৬. লকুণ্ডকভদ্দিযসুত্তং

২৪০. সাৰত্থিযং ৰিহরতি. অথ খো আযস্মা লকুণ্ডকভদ্দিযো যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি. অদ্দসা খো ভগৰা আযস্মন্তং লকুণ্ডকভদ্দিযং দূরতোৰ আগচ্ছন্তং. দিস্ৰান ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘পস্সথ নো তুম্হে, ভিক্খৰে, এতং ভিক্খুং আগচ্ছন্তং দুব্বণ্ণং দুদ্দসিকং ওকোটিমকং ভিক্খূনং পরিভূতরূপ’’ন্তি? ‘‘এৰং, ভন্তে’’. ‘‘এসো খো, ভিক্খৰে, ভিক্খু মহিদ্ধিকো মহানুভাৰো, ন চ সা সমাপত্তি সুলভরূপা যা তেন ভিক্খুনা অসমাপন্নপুব্বা. যস্স চত্থায কুলপুত্তা সম্মদেৰ অগারস্মা অনগারিযং পব্বজন্তি, তদনুত্তরং ব্রহ্মচরিযপরিযোসানং দিট্ঠেৰ ধম্মে সযং অভিঞ্ঞা সচ্ছিকত্ৰা উপসম্পজ্জ ৰিহরতী’’তি. ইদমৰোচ ভগৰা…পে… সত্থা –

‘‘হংসা কোঞ্চা মযূরা চ, হত্থযো পসদা মিগা;

সব্বে সীহস্স ভাযন্তি, নত্থি কাযস্মিং তুল্যতা.

‘‘এৰমেৰ মনুস্সেসু, দহরো চেপি পঞ্ঞৰা;

সো হি তত্থ মহা হোতি, নেৰ বালো সরীরৰা’’তি. ছট্ঠং;