১২. সহাযকসুত্তং
২৪৬. সাৰত্থিযং ৰিহরতি. অথ খো দ্ৰে ভিক্খূ সহাযকা আযস্মতো মহাকপ্পিনস্স সদ্ধিৰিহারিনো যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমিংসু. অদ্দসা খো ভগৰা তে ভিক্খূ দূরতোৰ আগচ্ছন্তে. দিস্ৰান ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘পস্সথ নো তুম্হে, ভিক্খৰে, এতে ভিক্খূ সহাযকে আগচ্ছন্তে কপ্পিনস্স সদ্ধিৰিহারিনো’’তি? ‘‘এৰং, ভন্তে’’. ‘‘এতে খো তে ভিক্খূ মহিদ্ধিকা মহানুভাৰা. ন চ সা সমাপত্তি সুলভরূপা, যা তেহি ভিক্খূহি অসমাপন্নপুব্বা. যস্স চত্থায কুলপুত্তা সম্মদেৰ অগারস্মা অনগারিযং পব্বজন্তি তদনুত্তরং ব্রহ্মচরিযপরিযোসানং দিট্ঠেৰ ধম্মে সযং অভিঞ্ঞা সচ্ছিকত্ৰা উপসম্পজ্জ ৰিহরন্তী’’তি.
ইদমৰোচ ভগৰা. ইদং ৰত্ৰান সুগতো অথাপরং এতদৰোচ সত্থা –
‘‘সহাযা ৰতিমে ভিক্খূ, চিররত্তং সমেতিকা;
সমেতি নেসং সদ্ধম্মো, ধম্মে বুদ্ধপ্পৰেদিতে.
‘‘সুৰিনীতা কপ্পিনেন, ধম্মে অরিযপ্পৰেদিতে;
ধারেন্তি অন্তিমং দেহং, জেত্ৰা মারং সৰাহিনি’’ন্তি. দ্ৰাদসমং;
ভিক্খুসংযুত্তং সমত্তং.