৭. পুনব্বসুসুত্তং
২৪১. একং সমযং ভগৰা সাৰত্থিযং ৰিহরতি জেতৰনে অনাথপিণ্ডিকস্স আরামে. তেন খো পন সমযেন ভগৰা ভিক্খূ নিব্বানপটিসংযুত্তায ধম্মিযা কথায সন্দস্সেতি সমাদপেতি সমুত্তেজেতি সম্পহংসেতি. তে চ ভিক্খূ অট্ঠিং কত্ৰা মনসি কত্ৰা সব্বচেতসা সমন্নাহরিত্ৰা ওহিতসোতা ধম্মং সুণন্তি. অথ খো পুনব্বসুমাতা যক্খিনী পুত্তকে এৰং তোসেসি –
‘‘তুণ্হী উত্তরিকে হোহি, তুণ্হী হোহি পুনব্বসু;
যাৰাহং বুদ্ধসেট্ঠস্স, ধম্মং সোস্সামি সত্থুনো.
‘‘নিব্বানং ভগৰা আহ, সব্বগন্থপ্পমোচনং;
অতিৰেলা চ মে হোতি, অস্মিং ধম্মে পিযাযনা.
‘‘পিযো লোকে সকো পুত্তো, পিযো লোকে সকো পতি;
ততো পিযতরা ময্হং, অস্স ধম্মস্স মগ্গনা.
‘‘ন হি পুত্তো পতি ৰাপি, পিযো দুক্খা পমোচযে;
যথা সদ্ধম্মস্সৰনং, দুক্খা মোচেতি পাণিনং.
‘‘লোকে দুক্খপরেতস্মিং, জরামরণসংযুতে;
জরামরণমোক্খায, যং ধম্মং অভিসম্বুধং;
তং ধম্মং সোতুমিচ্ছামি, তুণ্হী হোহি পুনব্বসূ’’তি.
‘‘অম্মা ন ব্যাহরিস্সামি, তুণ্হীভূতাযমুত্তরা;
ধম্মমেৰ নিসামেহি, সদ্ধম্মস্সৰনং সুখং;
সদ্ধম্মস্স অনঞ্ঞায, অম্মা দুক্খং চরামসে.
‘‘এস দেৰমনুস্সানং, সম্মূল়্হানং পভঙ্করো;
বুদ্ধো অন্তিমসারীরো, ধম্মং দেসেতি চক্খুমা’’তি.
‘‘সাধু খো পণ্ডিতো নাম, পুত্তো জাতো উরেসযো;
পুত্তো মে বুদ্ধসেট্ঠস্স, ধম্মং সুদ্ধং পিযাযতি.
‘‘পুনব্বসু সুখী হোহি, অজ্জাহম্হি সমুগ্গতা;
দিট্ঠানি অরিযসচ্চানি, উত্তরাপি সুণাতু মে’’তি.