৭. পুনব্বসুসুত্তং

২৪১. একং সমযং ভগৰা সাৰত্থিযং ৰিহরতি জেতৰনে অনাথপিণ্ডিকস্স আরামে. তেন খো পন সমযেন ভগৰা ভিক্খূ নিব্বানপটিসংযুত্তায ধম্মিযা কথায সন্দস্সেতি সমাদপেতি সমুত্তেজেতি সম্পহংসেতি. তে চ ভিক্খূ অট্ঠিং কত্ৰা মনসি কত্ৰা সব্বচেতসা সমন্নাহরিত্ৰা ওহিতসোতা ধম্মং সুণন্তি. অথ খো পুনব্বসুমাতা যক্খিনী পুত্তকে এৰং তোসেসি –

‘‘তুণ্হী উত্তরিকে হোহি, তুণ্হী হোহি পুনব্বসু;

যাৰাহং বুদ্ধসেট্ঠস্স, ধম্মং সোস্সামি সত্থুনো.

‘‘নিব্বানং ভগৰা আহ, সব্বগন্থপ্পমোচনং;

অতিৰেলা চ মে হোতি, অস্মিং ধম্মে পিযাযনা.

‘‘পিযো লোকে সকো পুত্তো, পিযো লোকে সকো পতি;

ততো পিযতরা ময্হং, অস্স ধম্মস্স মগ্গনা.

‘‘ন হি পুত্তো পতি ৰাপি, পিযো দুক্খা পমোচযে;

যথা সদ্ধম্মস্সৰনং, দুক্খা মোচেতি পাণিনং.

‘‘লোকে দুক্খপরেতস্মিং, জরামরণসংযুতে;

জরামরণমোক্খায, যং ধম্মং অভিসম্বুধং;

তং ধম্মং সোতুমিচ্ছামি, তুণ্হী হোহি পুনব্বসূ’’তি.

‘‘অম্মা ন ব্যাহরিস্সামি, তুণ্হীভূতাযমুত্তরা;

ধম্মমেৰ নিসামেহি, সদ্ধম্মস্সৰনং সুখং;

সদ্ধম্মস্স অনঞ্ঞায, অম্মা দুক্খং চরামসে.

‘‘এস দেৰমনুস্সানং, সম্মূল়্হানং পভঙ্করো;

বুদ্ধো অন্তিমসারীরো, ধম্মং দেসেতি চক্খুমা’’তি.

‘‘সাধু খো পণ্ডিতো নাম, পুত্তো জাতো উরেসযো;

পুত্তো মে বুদ্ধসেট্ঠস্স, ধম্মং সুদ্ধং পিযাযতি.

‘‘পুনব্বসু সুখী হোহি, অজ্জাহম্হি সমুগ্গতা;

দিট্ঠানি অরিযসচ্চানি, উত্তরাপি সুণাতু মে’’তি.