৩. সূচিলোমসুত্তং
২৩৭. একং সমযং ভগৰা গযাযং ৰিহরতি টঙ্কিতমঞ্চে সূচিলোমস্স যক্খস্স ভৰনে. তেন খো পন সমযেন খরো চ যক্খো সূচিলোমো চ যক্খো ভগৰতো অৰিদূরে অতিক্কমন্তি. অথ খো খরো যক্খো সূচিলোমং যক্খং এতদৰোচ – ‘‘এসো সমণো’’তি! ‘‘নেসো সমণো, সমণকো এসো’’. ‘‘যাৰ জানামি যদি ৰা সো সমণো যদি ৰা পন সো সমণকো’’তি.
অথ খো সূচিলোমো যক্খো যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰতো কাযং উপনামেসি. অথ খো ভগৰা কাযং অপনামেসি. অথ খো সূচিলোমো যক্খো ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘ভাযসি মং সমণা’’তি? ‘‘ন খ্ৰাহং তং, আৰুসো, ভাযামি; অপি চ তে সম্ফস্সো পাপকো’’তি. ‘‘পঞ্হং তং, সমণ পুচ্ছিস্সামি. সচে মে ন ব্যাকরিস্সসি, চিত্তং ৰা তে খিপিস্সামি, হদযং ৰা তে ফালেস্সামি, পাদেসু ৰা গহেত্ৰা পারগঙ্গায [পারং গঙ্গায (ক.)] খিপিস্সামী’’তি. ‘‘ন খ্ৰাহং তং, আৰুসো, পস্সামি সদেৰকে লোকে সমারকে সব্রহ্মকে সস্সমণব্রাহ্মণিযা পজায সদেৰমনুস্সায, যো মে চিত্তং ৰা খিপেয্য হদযং ৰা ফালেয্য পাদেসু ৰা গহেত্ৰা পারগঙ্গায খিপেয্য; অপি চ ত্ৰং, আৰুসো, পুচ্ছ যদা কঙ্খসী’’তি. অথ খো সূচিলোমো যক্খো ভগৰন্তং গাথায অজ্ঝভাসি – ( ) [(অথ খো সূচিলোমো যক্খো ভগৰন্তং গাথায অজ্ঝভাসি.) (সী.)]
‘‘রাগো চ দোসো চ কুতোনিদানা,
অরতী রতী লোমহংসো কুতোজা;
কুতো সমুট্ঠায মনোৰিতক্কা,
কুমারকা ধঙ্কমিৰোস্সজন্তী’’তি.
‘‘রাগো চ দোসো চ ইতোনিদানা,
অরতী রতী লোমহংসো ইতোজা;
ইতো সমুট্ঠায মনোৰিতক্কা,
কুমারকা ধঙ্কমিৰোস্সজন্তি.
‘‘স্নেহজা অত্তসম্ভূতা, নিগ্রোধস্সেৰ খন্ধজা;
পুথূ ৰিসত্তা কামেসু, মালুৰাৰ ৰিততা [ৰিত্থতা (স্যা. কং.)] ৰনে.
‘‘যে নং পজানন্তি যতোনিদানং,
তে নং ৰিনোদেন্তি সুণোহি যক্খ;
তে দুত্তরং ওঘমিমং তরন্তি,
অতিণ্ণপুব্বং অপুনব্ভৰাযা’’তি.