১. মঞ্জিট্ঠকৰিমানৰত্থু
৬৮৯. ‘‘মঞ্জিট্ঠকে [মঞ্জেট্ঠকে (সী.)] ৰিমানস্মিং, সোণ্ণৰালুকসন্থতে [সোৰণ্ণৰালুকসন্থতে (স্যা. পী.), সোৰণ্ণৰালিকসন্থতে (ক.)];
পঞ্চঙ্গিকে তুরিযেন [তুরিযেন (সী. স্যা. পী.)], রমসি সুপ্পৰাদিতে.
৬৯০. ‘‘তম্হা ৰিমানা ওরুয্হ, নিম্মিতা রতনামযা;
ওগাহসি সালৰনং, পুপ্ফিতং সব্বকালিকং.
৬৯১. ‘‘যস্স যস্সেৰ সালস্স, মূলে তিট্ঠসি দেৰতে;
সো সো মুঞ্চতি পুপ্ফানি, ওনমিত্ৰা দুমুত্তমো.
৬৯২. ‘‘ৰাতেরিতং সালৰনং, আধুতং [আধূতং (সী.)] দিজসেৰিতং;
ৰাতি গন্ধো দিসা সব্বা, রুক্খো মঞ্জূসকো যথা.
৬৯৩. ‘‘ঘাযসে তং সুচিগন্ধং, রূপং পস্সসি অমানুসং;
দেৰতে পুচ্ছিতাচিক্খ, কিস্স কম্মস্সিদং ফল’’ন্তি.
৬৯৪. ‘‘অহং মনুস্সেসু মনুস্সভূতা, দাসী অযিরকুলে [অয্যিরকুলে (স্যা. ক.)] অহুং;
বুদ্ধং নিসিন্নং দিস্ৰান, সালপুপ্ফেহি ওকিরিং.
৬৯৫. ‘‘ৰটংসকঞ্চ সুকতং, সালপুপ্ফমযং অহং;
বুদ্ধস্স উপনামেসিং, পসন্না সেহি পাণিভি.
৬৯৬. ‘‘তাহং কম্মং করিত্ৰান, কুসলং বুদ্ধৰণ্ণিতং;
অপেতসোকা সুখিতা, সম্পমোদামনামযা’’তি.
মঞ্জিট্ঠকৰিমানং পঠমং.