১. পঠমলকুণ্ডকভদ্দিযসুত্তং

৬১. এৰং মে সুতং – একং সমযং ভগৰা সাৰত্থিযং ৰিহরতি জেতৰনে অনাথপিণ্ডিকস্স আরামে. তেন খো পন সমযেন আযস্মা সারিপুত্তো আযস্মন্তং লকুণ্ডকভদ্দিযং অনেকপরিযাযেন ধম্মিযা কথায সন্দস্সেতি সমাদপেতি [সমাদাপেতি (?)] সমুত্তেজেতি সম্পহংসেতি.

অথ খো আযস্মতো লকুণ্ডকভদ্দিযস্স আযস্মতা সারিপুত্তেন অনেকপরিযাযেন ধম্মিযা কথায সন্দস্সিযমানস্স সমাদপিযমানস্স সমুত্তেজিযমানস্স সম্পহংসিযমানস্স অনুপাদায আসৰেহি চিত্তং ৰিমুচ্চি.

অদ্দসা খো ভগৰা আযস্মন্তং লকুণ্ডকভদ্দিযং আযস্মতা সারিপুত্তেন অনেকপরিযাযেন ধম্মিযা কথায সন্দস্সিযমানং সমাদপিযমানং সমুত্তেজিযমানং সম্পহংসিযমানং অনুপাদায আসৰেহি চিত্তং ৰিমুত্তং [ৰিমুত্তচিত্তং (?)].

অথ খো ভগৰা এতমত্থং ৰিদিত্ৰা তাযং ৰেলাযং ইমং উদানং উদানেসি –

‘‘উদ্ধং অধো সব্বধি ৰিপ্পমুত্তো, অযংহমস্মীতি [অযমহমস্মীতি (সী. স্যা. পী.)] অনানুপস্সী;

এৰং ৰিমুত্তো উদতারি ওঘং, অতিণ্ণপুব্বং অপুনব্ভৰাযা’’তি. পঠমং;