১৬. সমারোপনহারসম্পাতো

৭৮. তত্থ কতমো সমারোপনো হারসম্পাতো?

‘‘তস্মা রক্খিতচিত্তস্স, সম্মাসঙ্কপ্পগোচরো;

সম্মাদিট্ঠিপুরেক্খারো, ঞত্ৰান উদযব্বযং;

থিনমিদ্ধাভিভূ ভিক্খু, সব্বা দুগ্গতিযো জহে’’তি.

তস্মা রক্খিতচিত্তস্সাতি তিণ্ণং সুচরিতানং পদট্ঠানং, চিত্তে রক্খিতে তং রক্খিতং ভৰতি কাযকম্মং ৰচীকম্মং মনোকম্মং. সম্মাদিট্ঠিপুরেক্খারোতি সম্মাদিট্ঠিযা ভাৰিতায ভাৰিতো ভৰতি অরিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো. কেন কারণেন? সম্মাদিট্ঠিতো হি সম্মাসঙ্কপ্পো পভৰতি, সম্মাসঙ্কপ্পতো সম্মাৰাচা পভৰতি, সম্মাৰাচাতো সম্মাকম্মন্তো পভৰতি, সম্মাকম্মন্ততো সম্মাআজীৰো পভৰতি, সম্মাআজীৰতো সম্মাৰাযামো পভৰতি, সম্মাৰাযামতো সম্মাসতি পভৰতি, সম্মাসতিতো সম্মাসমাধি পভৰতি, সম্মাসমাধিতো সম্মাৰিমুত্তি পভৰতি, সম্মাৰিমুত্তিতো সম্মাৰিমুত্তিঞাণদস্সনং পভৰতি. অযং অনুপাদিসেসো পুগ্গলো অনুপাদিসেসা চ নিব্বানধাতু.

নিযুত্তো সমারোপনো হারসম্পাতো.

তেনাহ আযস্মা মহাকচ্চাযনো –

‘‘সোল়স হারা পঠমং, দিসলোচনতো দিসা ৰিলোকেত্ৰা;

সঙ্খিপিয অঙ্কুসেন হি, নযেহি তীহি নিদ্দিসে সুত্ত’’ন্তি.

নিযুত্তো হারসম্পাতো.