৪. দুতিযৰেদনাসুত্তং

৫৩. ৰুত্তঞ্হেতং ভগৰতা, ৰুত্তমরহতাতি মে সুতং –

‘‘তিস্সো ইমা, ভিক্খৰে, ৰেদনা. কতমা তিস্সো? সুখা ৰেদনা, দুক্খা ৰেদনা, অদুক্খমসুখা ৰেদনা. সুখা, ভিক্খৰে, ৰেদনা দুক্খতো দট্ঠব্বা; দুক্খা ৰেদনা সল্লতো দট্ঠব্বা; অদুক্খমসুখা ৰেদনা অনিচ্চতো দট্ঠব্বা. যতো খো, ভিক্খৰে, ভিক্খুনো সুখা ৰেদনা দুক্খতো দিট্ঠা হোতি, দুক্খা ৰেদনা সল্লতো দিট্ঠা হোতি, অদুক্খমসুখা ৰেদনা অনিচ্চতো দিট্ঠা হোতি; অযং ৰুচ্চতি, ভিক্খৰে, ‘ভিক্খু অরিযো সম্মদ্দসো অচ্ছেচ্ছি [অচ্ছেজ্জি (সী. পী.), অচ্ছিজ্জি (ক.)], তণ্হং, ৰিৰত্তযি [ৰাৰত্তযি (সী. অট্ঠ.)] সংযোজনং, সম্মা মানাভিসমযা অন্তমকাসি দুক্খস্সা’’’তি. এতমত্থং ভগৰা অৰোচ. তত্থেতং ইতি ৰুচ্চতি –

‘‘যো সুখং দুক্খতো অদ্দ [দক্খি (সী. পী. ক.), অদক্খি (স্যা.)], দুক্খমদ্দক্খি সল্লতো;

অদুক্খমসুখং সন্তং, অদক্খি নং অনিচ্চতো.

‘‘স ৰে সম্মদ্দসো ভিক্খু, যতো তত্থ ৰিমুচ্চতি;

অভিঞ্ঞাৰোসিতো সন্তো, স ৰে যোগাতিগো মুনী’’তি.

অযম্পি অত্থো ৰুত্তো ভগৰতা, ইতি মে সুতন্তি. চতুত্থং.