৩. তপনীযসুত্তং
৩০. ৰুত্তঞ্হেতং ভগৰতা, ৰুত্তমরহতাতি মে সুতং –
‘‘দ্ৰেমে, ভিক্খৰে, ধম্মা তপনীযা. কতমে দ্ৰে? ইধ, ভিক্খৰে, একচ্চো অকতকল্যাণো হোতি, অকতকুসলো, অকতভীরুত্তাণো, কতপাপো, কতলুদ্দো, কতকিব্বিসো. সো ‘অকতং মে কল্যাণ’ন্তিপি তপ্পতি, ‘কতং মে পাপ’ন্তিপি তপ্পতি. ইমে খো, ভিক্খৰে, দ্ৰে ধম্মা তপনীযা’’তি. এতমত্থং ভগৰা অৰোচ. তত্থেতং ইতি ৰুচ্চতি –
‘‘কাযদুচ্চরিতং কত্ৰা, ৰচীদুচ্চরিতানি চ;
মনোদুচ্চরিতং কত্ৰা, যঞ্চঞ্ঞং দোসসঞ্হিতং.
‘‘অকত্ৰা কুসলং কম্মং, কত্ৰানাকুসলং বহুং;
কাযস্স ভেদা দুপ্পঞ্ঞো, নিরযং সোপপজ্জতী’’তি [নিরযং সো উপপজ্জতীতি (সী. স্যা. কং. পী.)].
অযম্পি অত্থো ৰুত্তো ভগৰতা, ইতি মে সুতন্তি. ততিযং.