৯. সঙ্ঘসামগ্গীসুত্তং
১৯. ৰুত্তঞ্হেতং ভগৰতা, ৰুত্তমরহতাতি মে সুতং –
‘‘একধম্মো, ভিক্খৰে, লোকে উপ্পজ্জমানো উপ্পজ্জতি বহুজনহিতায বহুজনসুখায বহুনো জনস্স অত্থায হিতায সুখায দেৰমনুস্সানং. কতমো একধম্মো? সঙ্ঘসামগ্গী. সঙ্ঘে খো পন, ভিক্খৰে, সমগ্গে ন চেৰ অঞ্ঞমঞ্ঞং ভণ্ডনানি হোন্তি, ন চ অঞ্ঞমঞ্ঞং পরিভাসা হোন্তি, ন চ অঞ্ঞমঞ্ঞং পরিক্খেপা হোন্তি, ন চ অঞ্ঞমঞ্ঞং পরিচ্চজনা হোন্তি. তত্থ অপ্পসন্না চেৰ পসীদন্তি, পসন্নানঞ্চ ভিয্যোভাৰো হোতী’’তি. এতমত্থং ভগৰা অৰোচ. তত্থেতং ইতি ৰুচ্চতি –
‘‘সুখা সঙ্ঘস্স সামগ্গী, সমগ্গানঞ্চনুগ্গহো;
সমগ্গরতো ধম্মট্ঠো, যোগক্খেমা ন ধংসতি;
সঙ্ঘং সমগ্গং কত্ৰান, কপ্পং সগ্গম্হি মোদতী’’তি.
অযম্পি অত্থো ৰুত্তো ভগৰতা, ইতি মে সুতন্তি. নৰমং.