৮. মানপরিঞ্ঞাসুত্তং
৮. ৰুত্তঞ্হেতং ভগৰতা, ৰুত্তমরহতাতি মে সুতং –
‘‘মানং, ভিক্খৰে, অনভিজানং অপরিজানং তত্থ চিত্তং অৰিরাজযং অপ্পজহং অভব্বো দুক্খক্খযায. মানঞ্চ খো, ভিক্খৰে, অভিজানং পরিজানং তত্থ চিত্তং ৰিরাজযং পজহং ভব্বো দুক্খক্খযাযা’’তি. এতমত্থং ভগৰা অৰোচ. তত্থেতং ইতি ৰুচ্চতি –
‘‘মানুপেতা অযং পজা, মানগন্থা ভৰে রতা;
মানং অপরিজানন্তা, আগন্তারো পুনব্ভৰং.
‘‘যে চ মানং পহন্ত্ৰান, ৰিমুত্তা মানসঙ্খযে;
তে মানগন্থাভিভুনো, সব্বদুক্খমুপচ্চগু’’ন্তি [সব্বদুক্খং উপচ্চগুন্তি (পী.), সব্বং দুক্খং উপচ্চগুন্তি (অট্ঠকথা)].
অযম্পি অত্থো ৰুত্তো ভগৰতা, ইতি মে সুতন্তি. অট্ঠমং.