২. দোসসুত্তং

২. ৰুত্তঞ্হেতং ভগৰতা, ৰুত্তমরহতাতি মে সুতং –

‘‘একধম্মং, ভিক্খৰে, পজহথ; অহং ৰো পাটিভোগো অনাগামিতায. কতমং একধম্মং? দোসং, ভিক্খৰে, একধম্মং পজহথ; অহং ৰো পাটিভোগো অনাগামিতাযা’’তি. এতমত্থং ভগৰা অৰোচ. তত্থেতং ইতি ৰুচ্চতি –

‘‘যেন দোসেন দুট্ঠাসে, সত্তা গচ্ছন্তি দুগ্গতিং;

তং দোসং সম্মদঞ্ঞায, পজহন্তি ৰিপস্সিনো;

পহায ন পুনাযন্তি, ইমং লোকং কুদাচন’’ন্তি.

অযম্পি অত্থো ৰুত্তো ভগৰতা, ইতি মে সুতন্তি. দুতিযং.