৮. উপস্সুতিসিক্খাপদৰণ্ণনা

৪৭১. অট্ঠমে – অধিকরণজাতানন্তি এতেহি ভণ্ডনাদীহি উপ্পন্নৰিৰাদাধিকরণানং. উপস্সুতিন্তি সুতিসমীপং; যত্থ ঠত্ৰা সক্কা হোতি তেসং ৰচনং সোতুং, তত্থাতি অত্থো. গচ্ছতি আপত্তি দুক্কটস্সাতি এত্থ পদৰারে পদৰারে দুক্কটং. মন্তেন্তন্তি অঞ্ঞেন সদ্ধিং অঞ্ঞস্মিং মন্তযমানে; ‘‘মন্তেন্তে’’তি ৰা পাঠো, অযমেৰত্থো.

৪৭৩. ৰূপসমিস্সামীতি উপসমং গমিস্সামি, কলহং ন করিস্সামি. অত্তানং পরিমোচেস্সামীতি মম অকারকভাৰং কথেত্ৰা অত্তানং মোচেস্সামি. সেসমেত্থ উত্তানমেৰ.

থেয্যসত্থসমুট্ঠানং – কাযচিত্ততো কাযৰাচাচিত্ততো চ সমুট্ঠাতি, সিযা কিরিযং সোতুকামতায গমনৰসেন, সিযা অকিরিযং ঠিতট্ঠানং আগন্ত্ৰা মন্তযমানানং অজানাপনৰসেন, রূপিযং অঞ্ঞৰাদকং উপস্সুতীতি ইমানি হি তীণি সিক্খাপদানি একপরিচ্ছেদানি, সঞ্ঞাৰিমোক্খং, সচিত্তকং, লোকৰজ্জং, কাযকম্মং, ৰচীকম্মং, অকুসলচিত্তং, দুক্খৰেদনন্তি.

উপস্সুতিসিক্খাপদং অট্ঠমং.