১-৪. পঠমপুব্বেসম্বোধসুত্তাদিৰণ্ণনা

১৩-১৬. যমকৰগ্গস্স পঠমদুতিযেসু অজ্ঝত্তিকানন্তি অজ্ঝত্তজ্ঝত্তৰসেন অজ্ঝত্তিকানং. সো পন নেসং অজ্ঝত্তিকভাৰো ছন্দরাগস্স অধিমত্তবলৰতায ৰেদিতব্বো. মনুস্সানঞ্হি অন্তোঘরং ৰিয ছ অজ্ঝত্তিকাযতনানি, ঘরূপচারং ৰিয ছ বাহিরাযতনানি. যথা নেসং পুত্তদারধনধঞ্ঞপুণ্ণে অন্তোঘরে ছন্দরাগো অধিমত্তবলৰা হোতি, তত্থ কস্সচি পৰিসিতুং ন দেন্তি, অপ্পমত্তেন ভাজনসদ্দমত্তেনাপি ‘‘কিং এত’’ন্তি? ৰত্তারো ভৰন্তি. এৰমেৰং ছসু অজ্ঝত্তিকেসু আযতনেসু অধিমত্তবলৰছন্দরাগোতি. ইতি ইমায ছন্দরাগবলৰতায তানি ‘‘অজ্ঝত্তিকানী’’তি ৰুত্তানি. ঘরূপচারে পন নো তথা বলৰা হোতি, তত্থ চরন্তে মনুস্সেপি চতুপ্পদানিপি ন সহসা নিৰারেন্তি. কিঞ্চাপি ন নিৰারেন্তি, অনিচ্ছন্তা পন পসুপচ্ছিমত্তম্পি গহিতুং ন দেন্তি. ইতি নেসং তত্থ ন অধিমত্তবলৰছন্দরাগো হোতি. রূপাদীসুপি তথেৰ ন অধিমত্তবলৰছন্দরাগো, তস্মা তানি ‘‘বাহিরানী’’তি ৰুত্তানি. ৰিত্থারতো পন অজ্ঝত্তিকবাহিরকথা ৰিসুদ্ধিমগ্গে ৰুত্তাৰ. সেসং দ্ৰীসুপি সুত্তেসু হেট্ঠা ৰুত্তনযমেৰ. তথা ততিযচতুত্থেসু.