২. দুতিযগমনাদিৰগ্গৰণ্ণনা

২২৪-৩০১. দুতিযং গমনং দুক্খৰসেন ৰুত্তং. তত্রাপি অট্ঠারসেৰ ৰেয্যাকরণানি, ততো পরানি ‘‘রূপী অত্তা হোতী’’তিআদীনি অট্ঠ ৰেয্যাকরণানি, তেহি সদ্ধিং তং দুতিযপেয্যালোতি ৰুত্তো.

তত্থ রূপীতি আরম্মণমেৰ ‘‘অত্তা’’তি গহিতদিট্ঠি. অরূপীতি ঝানং ‘‘অত্তা’’তি গহিতদিট্ঠি. রূপী চ অরূপী চাতি আরম্মণঞ্চ ঝানঞ্চ ‘‘অত্তা’’তি গহিতদিট্ঠি. নেৰ রূপী নারূপীতি তক্কমত্তেন গহিতদিট্ঠি. একন্তসুখীতি লাভীতক্কীজাতিস্সরানং উপ্পন্নদিট্ঠি. ঝানলাভিনোপি হি অতীতে একন্তসুখং অত্তভাৰং মনসিকরোতো এৰং দিট্ঠি উপ্পজ্জতি. তক্কিনোপি ‘‘যথা এতরহি অহং একন্তসুখী, এৰং সম্পরাযেপি ভৰিস্সামী’’তি উপ্পজ্জতি. জাতিস্সরস্সপি সত্তট্ঠভৰে সুখিতভাৰং পস্সন্তস্স এৰং উপ্পজ্জতি, একন্তদুক্খীতিআদীসুপি এসেৰ নযো.

ততিযপেয্যালো অনিচ্চদুক্খৰসেন তেহিযেৰ ছব্বীসতিযা সুত্তেহি ৰুত্তো, চতুত্থপেয্যালো তিপরিৰট্টৰসেনাতি.

দিট্ঠিসংযুত্তৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.