৩-৪. কুম্মসুত্তাদিৰণ্ণনা

১৫৯-১৬০. ততিযে মহাকুম্মকুলন্তি মহন্তং অট্ঠিকচ্ছপকুলং. অগমাসীতি ‘‘এত্থ অদ্ধা কিঞ্চি খাদিতব্বং অত্থি, তং মচ্ছরাযন্তো মং এস নিৰারেতী’’তি সঞ্ঞায অগমাসি. পপতাযাতি পপতা ৰুচ্চতি দীঘরজ্জুকবদ্ধো অযকন্তকোসকে দণ্ডকং পৰেসেত্ৰা গহিতো কণ্ণিকসল্লসণ্ঠানো, অযকণ্টকো, যস্মিং ৰেগেন পতিত্ৰা কটাহে লগ্গমত্তে দণ্ডকো নিক্খমতি, রজ্জুকো একাবদ্ধো গচ্ছতেৰ. সো কুম্মোতি সো ৰিদ্ধকুম্মো. যেন সো কুম্মোতি উদকসদ্দং সুত্ৰা সাসঙ্কট্ঠানং ভৰিস্সতীতি নিৰত্তিত্ৰা যেন সো অত্থকামো কুম্মো. ন দানি ত্ৰং অম্হাকন্তি ইদানি ত্ৰং অমিত্তহত্থং গতো, ন অম্হাকং সন্তকোতি অত্থো. এৰং সল্লপন্তানংযেৰ চ নেসং নাৰায ঠিতো লুদ্দো রজ্জুকং আকড্ঢিত্ৰা কুম্মং গহেত্ৰা যথাকামং অকাসি. সেসমেত্থ ইতো অনন্তরসুত্তে চ উত্তানমেৰ. ততিযচতুত্থানি.